του Αριστείδη Ζαννίκου
Το κείμενο τούτο γράφεται με τον πρέποντα σεβασμό προς τα πρόσωπα που συγκροτούν τόσο το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Καθεδρικού Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου Βροντάδου όσο και το Δ.Σ. του ΦΟΒ. Μοναδικό σκοπό έχει την αποφυγή πιθανών τριβών ή και ενδεχόμενων δυσμενών σχολίων σε βάρος του Βροντάδου συνολικά.
Όπως γνωρίζουν πάντες, από ετών έχει διαπιστωθεί η ανάγκη δημιουργίας εύκολης, ομαλής και ακίνδυνης πρόσβασης ΑΜΕΑ προς την Πολιτιστική Εστία του Φιλοπροόδου. Ως μόνη εφικτή και φθηνή λύση προβάλει η διάνοιξη μικρής πορτούλας στο τοιχίο (χαμηλού ύψους) που χωρίζει τον αύλειο χώρο του ΦΟΒ από τον αντίστοιχο του Ι. Ναού Αγίου Σταματίου, (παρεκκλησίου του Καθεδρικού) στον οποίον καταλήγει ράμπα για ΑΜΕΑ.
Ακούγεται ότι τη λύση αυτή έχει ζητήσει ο ΦΟΒ από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Καθεδρικού μας Ναού, το οποίο, επίσης όπως ακούγεται θα μπορούσε να την αποδεχθεί υπό έναν όμως όρο που τίθεται ως προαπαιτούμενο και μάλιστα αδιαπραγμάτευτο. Ποιός είναι αυτός;
– Να αλλάξει ο ΦΟΒ το Καταστατικό του προβλέποντας ότι, σε περίπτωση διάλυσής του, η ακίνητη περιουσία του θα περιέρχεται στον Καθεδρικό Ναό που στο παρελθόν δώρισε στον Όμιλο χωράφια του (όχι μεγάλης αξίας και κυρίως χωρίς όρους), όπου κτίσθηκαν η Πνευματική του Εστία, το Μουσείο, οι λοιπές αίθουσες καθώς και το «Φαφαλίειο Στάδιο».
Αν και, εκ «πρώτης όψεως», η απαίτηση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου δείχνει να έχει κάποια λογική, και βεβαίως στον βαθμό που τα παραπάνω είναι αληθή (μιλάμε για ψιθύρους), γεννώνται κάποια ερωτήματα τόσο ηθικού όσο και νομικού περιεχομένου τα οποία χρήζουν απαντήσεων προτού ληφθεί οποιαδήποτε σχετική απόφαση:
ΠΡΩΤΟΝ: Μπορεί ο δωρητής Ι. Ναός, να θέτει εκ των υστέρων όρους στον δωρεοδόχο και μάλιστα εξ αφορμής της ανάγκης διάνοιξης μιας μικρής πορτούλας προς εξυπηρέτηση των ΑΜΕΑ; Αυτή η απαίτηση έχει ηθική βάση;
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Μπορεί ο Ι. Ναός, δωρητής αγροτεμαχίων μικρής αξίας, να απαιτεί όπως, αν διαλυθεί ο ΦΟΒ, να καταστεί ιδιοκτήτης ενός Πολιτιστικού Κέντρου, ενός Μουσείου, βοηθητικών χώρων και ενός περίλαμπρου Σταδίου, όλων τεράστιας αξίας, όταν, όλα αυτά, αποδεδειγμένα, έγιναν με ηγεμονικές δωρεές ιδιωτών (Φαφαλιών και άλλων), του Υπουργείου Πολιτισμού και κάποιων συμπολιτών που επίσης δώρισαν χωράφια τους στον ΦΟΒ υπέρ αυτών των έργων; Μήπως θα απαιτήσουν και αυτοί οι χορηγοί, ίσως οι κληρονόμοι κάποιων, να τους επιστραφούν οι δωρεές τους, χρηματικές και ακινήτων;
Κατά την ίδια «λογική» θα μπορούσε και ο Ι. Ναός Παναγίας Ερειθιανής να ζητήσει κάτι ανάλογο από την ΠΕΚΕΒ, στην οποία έχει δωρίσει οικοπεδικό χώρο μεγάλης αξίας όπου κτίσθηκε το Πνευματικό της Κέντρο;
Εν προκειμένω ας κάνουμε μια υπόθεση. Έστω ότι σύντομα, κάποια Γενική Συνέλευση των μελών του ΦΟΒ, τροποποιεί το Καταστατικό του Ομίλου και έτσι ικανοποιεί την απαίτηση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, αυτό δε, με τη σειρά του, ανοίγει την αιτούμενη δίοδο για τα ΑΜΕΑ. Ποιος μπορεί να εμποδίσει μια μελλοντική Γενική Συνέλευση να τροποποιήσει ξανά το Καταστατικό όπως αυτή θα κρίνει τότε; Και αν αυτό όντως συμβεί, θα βρεθούν εκκλησιαστικοί επίτροποι που, ως αντίδραση, θα κλείσουν την δίοδο που θα έχει διανοιχτεί;
Προφανώς μιλάμε θεωρητικά και γράφουμε σκέψεις επίσης θεωρητικές. Όμως, η ανάγκη εξυπηρέτησης των ΑΜΕΑ είναι πραγματική και επείγουσα. Ρόλος της Εκκλησίας μας είναι (μεταξύ άλλων) η παροχή βοήθειας και στήριξης σε κάθε άνθρωπο, πολύ δε περισσότερο στα ΑΜΕΑ. Ειλικρινά πιστεύω ότι και το πρόβλημα αυτό θα επιλυθεί τάχιστα κατά τον καλύτερο τρόπο χωρίς τριβές και κυρίως χωρίς προαπαιτούμενα και όρους που δεν αρμόζουν στις σχέσεις ενός Ι. Ναού και ενός Πολιτιστικού και Αθλητικού Σωματείου, όπως ο ΦΟΒ, που προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στον τόπο μας επί έναν αιώνα.
Ζούμε δύσκολες καταστάσεις και καιρούς «πονηρούς» και επικίνδυνους. Ας μη ρίχνουμε λοιπόν «λάδι» σε φωτιές που δεν υπάρχει λόγος να ξαναφουντώσουν. Ας επικρατήσουν λοιπόν η λογική, η χριστιανική αγάπη και η συνεργασία.
Η τοπική κοινωνία αυτό περιμένει και αυτό δικαιούται να της παρασχεθεί από ΟΛΟΥΣ. Άλλωστε, ο ΦΟΒ, διαχρονικά τιμά κατά τον πρέποντα τρόπο τόσο τον ευεργέτη του Καθεδρικό Ι. Ναό όσο και τους λοιπούς δωρητές και ευεργέτες του.
Χωρίς όλους αυτούς, το «εκατονταετές θαύμα» δεν θα είχε συντελεστεί. Όχι λοιπόν σε αποφάσεις που μπορεί να βάλουν τον ΦΟΒ σε πιθανές περιπέτειες, ενώ ήδη έχει εισέλθει πανηγυρικά στην δεύτερη εκατονταετία της ζωής και προσφοράς του.
