Κατηγορία: ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

Πολύ έχει κατακριθεί το γεγονός της υπογραφής μνημονίου καθαριότητας μεταξύ της Αστυνομικής Διεύθυνσης και του Δήμου Χίου. Γιατί εστιαστήκαμε στο ότι η αστυνομία θα παρατηρεί τους παραβάτες, και δεν σκεφτόμαστε ότι για να έρθουμε σε αυτό το σημείο, σημαίνει ότι έχουμε ξεφύγει; Ουσιαστικά το νόημα είναι η ανάγκη ευαισθητοποίησης όσων προβαίνουν σε ρύπανση του περιβάλλοντος, και όχι αν καταλήξουμε να πληρώνουμε πρόστιμο. Αλλά μια παροιμία λέει, η καμήλα δεν κοιτάζει την καμπούρα της, αλλά πάντοτε της άλλης.  

Ορισμένοι φαίνεται πως παίρνουν το δίπλωμα οδήγησης με βύσμα, ή είναι μονίμως μεθυσμένοι, δεν εξηγείται αλλιώς η τόση απροσεξία στον δρόμο. Είτε προκαλούν οι ίδιοι τροχαία ατυχήματα στους άλλους οδηγούς, ή προκαλούν προβλήματα στους εαυτούς τους, ενώ ο δρόμος δεν έχει κίνηση. Μια ζωή την έχουμε, δεν χρειάζεται να την χάσουμε από αφέλεια.  

Έξι καταστήματα έλαβαν για δωράκι, εορταστικό πρόστιμο έπειτα από αστυνομικούς ελέγχους που έγιναν λόγω μουσικής άνω του επιτρεπόμενου ορίου. Λες και σε μη εορταστικούς περιόδους δεν διαταράσσεται η ώρα κοινής ησυχίας, και δεν αναφέρομαι στα μαγαζιά, αλλά σε πολίτες που δεν υπολογίζουν ωράρια πρωινής εργασίας και γείτονες. Τα μαγαζιά δικαιολογημένα – ως ένα όριο –  να έχουν δυνατά τη μουσική, οι υπόλοιποι αν είναι να κάνουν νυχτερινό μαγαζί το σπίτι τους, τουλάχιστον να έρθω να πιω ένα ποτό, και στην υγειά σας!

Τις προάλλες η ΔΕΔΔΗΕ εξέδωσε ενημέρωση αναφορικά με το έθιμο του χαρταετού, και προειδοποίησε τους πολίτες να μην πλησιάσουν τα καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιοδήποτε ατύχημα. Σαν να πήγες και να τους είπες «Πέτα τον χαρταετό πάνω στα καλώδια». Μα καλά τόσα μέρη έχει η Χίος για να πετάξει κανείς χαρταετό, πρέπει να πάει πάνω στα καλώδια να πιάσουμε καμιά φωτιά;

Τρομακτικό θα χαρακτήριζε κανείς το γεγονός της επίθεσης 200 σχεδόν ατόμων έναντι 2 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Επειδή ήταν «διαφορετικοί» από τους άλλους. Τι σημαίνει διαφορετικοί; Σε εμένα μπορεί να αρέσει η σοκολάτα, στον χ, τον ψ μπορεί να αρέσουν τα γλυκά του κουταλιού. Πρέπει δηλαδή να μας επιτεθούν 200 άτομα; Μήπως ζούμε στο μεσαίωνα που έκαιγαν τις μάγισσες, ή γίνεται κάποια επέλαση «σταυροφορίας»; Είναι ντροπιαστικό το πώς έχει γαλουχηθεί η συγκεκριμένη μερίδα της νέας γενιάς, η οποία υποτίθεται πως φέρει στο όνομά της, τον αέρα της «μοντέρνας επανάστασης».  

Κοστίζει το να μετακινηθείς από το ένα μέρος στο άλλο, κοστίζει να στηρίζεσαι πλέον στις δημόσιες δομές υγείας, κοστίζει να αναπνέεις, να σπουδάζεις. Όλα πλέον έχουν κινητήριο μέσο το χρήμα, και το κερασάκι στην τούρτα επήλθε με την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων. Τσάμπα τόσα συνθήματα, αγώνες και πορείες για δωρεάν παιδεία όλες αυτές τις δεκαετίες. Είναι σαν οι προσπάθειες των ανθρώπων να γίνονται απλά για να καταγράφονται στην ιστορία, όσο τα πολιτικά πρόσωπα δένουν τις κλωστές στις μαριονέτες, και τις τοποθετούν στο δικό τους έργο.