Μπορεί ο φετινός Μάιος να θύμισε χειμώνα στη Χίο, με συνεχείς βροχοπτώσεις, μπουρίνια και
γεμάτες στέρνες, όμως πίσω από την εικόνα της «ευλογημένης» χρονιάς κρύβεται για ακόμη μία
φορά η σκληρή πραγματικότητα του νησιού: το πρόβλημα της ύδρευσης παραμένει ζωντανό και
απειλητικό.
Το Σάββατο 16 Μαΐου, ένα ακόμη δυνατό μπουρίνι πέρασε πάνω από το νησί της μαστίχας,
ενισχύοντας την αίσθηση πως φέτος το νερό ήταν άφθονο. Οι βροχές του χειμώνα και της άνοιξης
γέμισαν δεξαμενές, ποτάμια και γεωτρήσεις, δημιουργώντας αισιοδοξία ότι η θερινή περίοδος θα
κυλήσει πιο ομαλά σε σχέση με προηγούμενα χρόνια. Οι στάθμες των υδάτων θεωρούνται
ικανοποιητικές και πολλοί πίστεψαν πως το φετινό καλοκαίρι δεν θα συνοδευτεί από τις γνωστές
εκκλήσεις για περιορισμό στην κατανάλωση.
Όμως η πραγματικότητα στα χωριά της Αμανής έρχεται να διαψεύσει κάθε αίσθηση ασφάλειας.
Εδώ και τέσσερις ημέρες, ολόκληρες περιοχές παραμένουν χωρίς νερό, μετά από ζημιά που
σημειώθηκε σε σωλήνα ύδρευσης. Οι κάτοικοι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια καθημερινότητα
εξαντλητική, χωρίς δυνατότητα να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες τους. Νοικοκυριά,
ηλικιωμένοι, επαγγελματίες και οικογένειες βιώνουν για ακόμη μία φορά την αδυναμία του
συστήματος να ανταποκριθεί άμεσα σε μια σοβαρή βλάβη.
Και το ερώτημα που γεννιέται είναι απλό: πώς γίνεται σε μία χρονιά με τόσο μεγάλες ποσότητες
νερού, χωριά ολόκληρα να μένουν για μέρες χωρίς ύδρευση;
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ζημιά. Ζημιές συμβαίνουν παντού και πάντα. Το πραγματικό
πρόβλημα είναι η εικόνα εγκατάλειψης και η αίσθηση ότι οι πολίτες μένουν μόνοι τους απέναντι σε
ένα βασικό αγαθό όπως το νερό. Οι κάτοικοι της Αμανής κάνουν λόγο για αργές αντιδράσεις,
ελλιπή ενημέρωση και μια κατάσταση που μοιάζει να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο χωρίς
ουσιαστική λύση.
Την ίδια ώρα, όλοι γνωρίζουν τι θα ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Καμπάνιες εξοικονόμησης,
ανακοινώσεις για περιορισμό κατανάλωσης και εκκλήσεις προς τους πολίτες να «προσέχουν το
νερό». Μόνο που η κοινωνία πλέον δυσκολεύεται να αποδεχτεί τέτοιες παραινέσεις όταν βλέπει
πως τα χρόνια προβλήματα του δικτύου παραμένουν άλυτα.
Η Χίος δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα μόνο επάρκειας νερού. Αντιμετωπίζει κυρίως πρόβλημα
διαχείρισης, συντήρησης και ετοιμότητας. Παλιωμένα δίκτυα, συχνές βλάβες, μεγάλες απώλειες και
καθυστερήσεις στις αποκαταστάσεις δημιουργούν μια μόνιμη ανασφάλεια στους κατοίκους, ειδικά
στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του νησιού.
Και ενώ η τουριστική περίοδος βρίσκεται προ των πυλών, η εικόνα αυτή μόνο προβληματισμό
μπορεί να προκαλεί. Πώς μπορεί ένα νησί που θέλει να αναπτύξει τον τουρισμό του να μην μπορεί
να εγγυηθεί ούτε τα βασικά για τους μόνιμους κατοίκους του; Πώς μπορούν οι επαγγελματίες της
περιοχής να λειτουργήσουν όταν η ύδρευση μετατρέπεται σε καθημερινό άγχος;
Οι κάτοικοι της Αμανής δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν το αυτονόητο: άμεσες παρεμβάσεις, σοβαρή
συντήρηση του δικτύου και λύσεις που δεν θα εμφανίζονται μόνο στα χαρτιά ή στις παρουσιάσεις
έργων. Γιατί το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ανάγκη και δικαίωμα.
Κάθε χρόνο ακούγονται οι ίδιες υποσχέσεις. Κάθε καλοκαίρι καταγράφονται τα ίδια προβλήματα.
Και κάθε φορά οι πολίτες αισθάνονται πως το μόνο που αλλάζει είναι οι ανακοινώσεις και οι
δικαιολογίες.
Η φετινή χρονιά απέδειξε πως η φύση έκανε το καθήκον της απέναντι στη Χίο. Το ερώτημα πλέον
είναι αν οι αρμόδιοι θα κάνουν το δικό τους ή αν και αυτό το καλοκαίρι το νησί θα αναγκαστεί να
πει ξανά το νερό… νεράκι.
