Γράφει ο Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός & εκπρόσωπος του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» ΨΝΑ
Προ ημερών, λάβαμε στο «Δρομοκαΐτειο» μια πρόσκληση για να παραβρεθούμε σε μια συνάντηση, όπου ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νίκος Χαρδαλιάς θα έκανε κάποιον απολογισμό, με την ευκαιρία συμπληρώσεως 30 μηνών από την τοποθέτησή του!… Επειδή λοιπόν ο Πρόεδρος μας κ. Αντώνης Χλωρός περνάει πολλές ώρες εργαζόμενος στο νοσοκομείο μας, κι επειδή είμαι 45 χρόνια στο Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου», θεώρησε καλό (μου έκανε την τιμή) να με επιλέξει ως εκπρόσωπό του και εκπρόσωπο του Ιδρύματός μας για να το εκπροσωπήσω!… Εγώ, επειδή έχω χρόνια να παραβρεθώ σε τέτοια συγκέντρωση, δεν είπα όχι!…
Ημέρα Τρίτη λοιπόν (14/7/2026), απόγευμα (η συνάντηση ήταν στις 6:30 μ.μ.), βρέθηκα οδηγώντας στο κέντρο της Αθήνας για το «Ωδείο Αθηνών». Ευτυχώς – με φώτισε ο Θεός – ξεκίνησα πολύ νωρίτερα, διότι
με την κίνησα που συνάντησα θα έχανα τον απολογισμό του Περιφερειάρχη μας. Το «Ωδείο Αθηνών» λοιπόν, ένα πελώριο σύγχρονο κτίριο, κείται στο κέντρο της Αθήνας, πράγμα και καλό και κακό, διότι δεν βρίσκεις εύκολα χώρο για στάθμευσης (parking… επί το ελληνικότερον!…).
Περιέργως, για πρώτη ίσως φορά στη ζωή μου, υπήρξα τυχερός και βρήκα εύκολα parking, κι έτσι 5 λεπτά πριν την κανονική ώρα έναρξης, καθόμουν αναπαυτικά στον υπαίθριο χώρο του Ωδείου μαζί με 2.000 περίπου ακροατές για να ακούσομε τα Πεπραγμένα του κ. Χαρδαλιά!¹…
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για το τι έκανε ο κ. Χαρδαλιάς και οι συν αυτώ, διότι πρέπει να γράφω με τις ώρες!… Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι μη γνωρίζοντας πού πηγαίνω και με ποιους θα είμαι,
φορούσα… κοστούμι και γραβάτα(!…) με 35C θερμοκρασία! Ζήτημα ήταν αν υπήρξαν καμιά… δεκαριά… κουστουμαρισμένοι, κι από αυτούς μόνο 2- 3 φορούσαν γραβάτες!… (ο ίδιος ο ομιλητής δεν φορούσε γραβάτα)!
Αγαπητοί αναγνώστες,
Σίγουρα μορφώθηκα με αυτά που άκουσα (και αυτά που είδα), σίγουρα δεν θα γνώριζα σήμερα ότι στους φωτεινούς σηματοδότες μας…
παρακολουθούν 378 «κάμερες» και αν κάνεις παράβαση το «μπουγιουρντί»(!) σου έρχεται στο σπίτι!… Επίσης, έμαθα ότι η Περιφέρεια Αττικής έχει δρόμους 1.623 χιλιομέτρων!…
Τέλος πάντων, φρονίμως ποιών, έφυγα λίγο νωρίτερα για να μην «πέσω» στο πολύ «τράφικ».
Καλό Καλοκαίρι (ελπίζω)!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
Υ.Γ. (1) Ξέχασα να γράψω ότι κέρασαν (για όσους πρόλαβαν) και ένα πλαστικό ποτήρι κρύα πορτοκαλάδα!…
(2) [Δικό μου σχόλιο:] Αμφιβάλλω αν η Περιφέρεια Αττικής γνωρίζει πού… «πέφτει» το «Δρομοκαΐτειο»!…
1 Η ομιλία ξεκίνησε με 40΄ καθυστέρηση!…
ΜΗΠΩΣ ΤΟΝ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ;¹
Γράφει ο Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Χιώτης Ιατρός
Ετοιμαζόμενος για τις συνήθεις θερινές διακοπές στην πατρίδα μου τη Χίο, πέρασα να χαιρετήσω ένα ζεύγος κάποιας ηλικίας (πάνω από τα… 80), από το οποίο ζεύγος η σύζυγος έτυχε να γνωρίζει πολύ καλά
τον πατέρα μου και να έχει… φωτογραφηθεί μαζί του!… Ήταν, όπως μου διηγήθηκε, μαθήτριά του και η φωτογραφία ήταν της τάξεως που δίδασκε ο πατέρας μου!
Τη δεκαετία λοιπόν του… ‘60(;) που το τότε «Ανδρεάδειο» Γυμνάσιο Βροντάδου Χίου… αναβαθμίσθηκε σε «Ναυτικό», έπρεπε να βρεθεί κάποιος…
«Καθηγητής Ναυτιλίας». Φαίνεται (υποθέτω) ότι αφού έψαξαν αρκετά οι αρμόδιοι και δεν βρήκαν, πρότειναν στον πατέρα μου να διδάξει (ο οποίος πατέρας μου βέβαια ήταν απόφοιτος Γυμνασίου και όχι πανεπιστημίου), μέχρις ότου βρουν τον σωστό διδάσκοντα!… Ο πατέρας μου (αφού σκέφθηκε)
απάντησε θετικά, με τον όρο όμως να μην παίρνει αμοιβή!… Έτσι ο πατέρας μου βρέθηκε… «κορνιζαρισμένος» ως Καθηγητής Ναυτιλίας στο σπίτι της Χιώτισσας γειτόνισσάς μου!…
Το πιο πάνω γεγονός, μου έφερε στη μνήμη μου ένα ακόμα συμβάν, που συνέβη επί… Χούντας!
Υπηρετώντας λοιπόν στο Νοσοκομείο «Βασιλεύς Παύλος» τότε ή «Λαϊκό» αργότερα (όπως προτιμάτε), με Καθηγητή τον Νικόλαο Χρηστέα και Υφηγητές (αργότερα Καθηγητές) τον Γρηγόριο Σκαλκέα και τον Παναγιώτη Μπάλα² (τον γνωστό Αγγειοχειρουργό), είχα την τιμή να προταθώ για Πανεπιστημιακός. Και για να μη νομίσετε ότι έχω…
καβαλήσει το καλάμι, δεν ήμουν «το κάτι άλλο» από πλευράς μυαλού, ήμουν όμως πολύ εργατικός. Πρώτος πήγαινα και τελευταίος έφευγα από τη δουλειά μου, η οποία βέβαια ήταν και πολύ κοπιαστική, διότι είχε πολύ ορθοστασία!
Για να συντομεύσω και να μη σας κουράζω, με ειδοποιούν από το γραφείο του Καθηγητού ότι με ζητάνε… στα γραφεία της Χούντας(!). Εγώ, αμέσως πήγα με τη σχετική αγωνία!… Φθάνοντας εκεί, αφού έδωσα τα στοιχεία μου, ο αρμόδιος υπάλληλος που με υπεδέχθη «παγωμένα» μου έδωσε κάθισμα και μπήκε αμέσως στο θέμα: «Αναστάσιος Τριπολίτης του Ιωάννου;» με ρώτησε. «Μάλιστα», απαντώ εγώ³ .
«Τον Ιωάννη είχες πατέρα;» επέμεινε εκείνος! «Μάλιστα», επαναλαμβάνω εγώ! «Γνωρίζεις ότι ο πατέρας σου υπήρξε Λιμενάρχης Χίου επί ΕΑΜ;». Ετοιμόλογος εγώ και χωρίς να χάσω την ψυχραιμία μου απαντώ: «Από ότι γνωρίζω, διότι ήμουν 3-4 χρονών όταν έφυγαν οι Γερμανοί» (είμαι γεννημένος
2/11/1941) «οι Χιώτες έψαχναν να βρουν Λιμενάρχη κάποιον που γνώριζε πέντε γράμματα, κι επειδή δεν έβρισκαν κανέναν έβαλαν τον πατέρα μου, τον οποίο δεν γνωρίζω αν τον ρώτησαν!… Νομίζω ότι έκανε Λιμενάρχης λιγότερο από μήνα!…». Τελείως ξαφνικά, το ύφος του «ανακριτή» μου άλλαξε: «Βρε παιδάκι μου, μήπως τρελαθήκαμε όλοι μας;
Ήσουν δεν ήσουν 4 χρονών όταν το ΕΑΜ έβαλε τον πατέρα σου Λιμενάρχη, κι εγώ κάθομαι και σε ανακρίνω μήπως και ανήκεις στο ΕΑΜ;
Άντε πήγαινε στο καλό! Θα αργήσουν λίγο τα χαρτιά σου να επιστρέψουν καθαρά, γιατί θα τα καθαρίσω τελείως! Κάνε λίγη υπομονή!…».
Πράγματι, σε ένα μήνα ήμουν… Πανεπιστημιακός (τίτλος και… διπλασιασμός του μισθού). Ας τον αναπαύει ο Θεός τον ανακριτή μου, του οποίου δεν θυμάμαι ούτε το όνομα!…
Αγαπητοί Αναγνώστες μου,
Καλοί και κακοί υπάρχουν παντού, σε όλες τις παρατάξεις.
Θυμάμαι στην Α΄ Χειρουργική Κλινική ότι νοσηλεύσαμε και τον Πατακό, και τον Πιπινέλη (ο οποίος πέθανε εκεί), και 2-3 άλλους Χουντικούς των οποίων δεν θυμάμαι τα ονόματα!… Εύχομαι κι ελπίζω και εγώ προσωπικά, κάποια στιγμή που θα με «κουβεντιάζουν» οι ζωντανοί να αναφέρονται με καλά λόγια και για μένα!…
Καλό Καλοκαίρι, καλή αντάμωση στη Χίο (όσοι πηγαίνετε). Κάποιους από εσάς θα συναντήσω στο ετήσιο (κατ’έτος) μνημόσυνο των δικών μου που κάνω στην πατρίδα μας!…
Με εκτίμηση,
Αναστάσιος Ι.
Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Στη μνήμη του πατέρα μου.
2 Ο –και – δάσκαλός μου στην Αγγειοχειρουργική, Παναγιώτης Μπάλας, ήρθε στη Χίο και με πάντρεψε, όταν βρήκα νύφη!…
3 Υπήρχε και του Γεωργίου (πρώτος μου εξάδελφος)!
