
Η εικόνα είναι πλέον γνώριμη.
Βρέχει δυνατά, τα νερά αρχίζουν να συσσωρεύονται και μέσα σε λίγη ώρα οι δρόμοι της Χίου δυσκολεύονται να τα απορροφήσουν. Οδηγοί κινούνται με χαμηλές ταχύτητες, πεζοί προσπαθούν να περάσουν από πλημμυρισμένα σημεία και η Πυροσβεστική καλείται να προειδοποιήσει τους πολίτες.
Στις 28 Οκτωβρίου, η Πυροσβεστική Υπηρεσία Χίου συνέστησε ιδιαίτερη προσοχή στην κίνηση από το εργοστάσιο της ΔΕΗ και σε όλο το παραλιακό τμήμα προς Καρφά και Αγία Ερμιόνη, λόγω συσσωρευμένων λιμναζόντων υδάτων. Παράλληλα, προβλήματα καταγράφηκαν στο κέντρο και στην παραλιακή ζώνη.
Ναι, η βροχή ήταν έντονη και υπήρχε σχετική προειδοποίηση για ισχυρά καιρικά φαινόμενα.
Όμως το ερώτημα παραμένει:
Γιατί βλέπουμε ξανά και ξανά τα ίδια σημεία να πλημμυρίζουν;
Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 12 Οκτωβρίου, είχαν καταγραφεί αντίστοιχες εικόνες στο κέντρο, στη Φάρκαινα, στον παραλιακό δρόμο του αεροδρομίου, στον Κάμπο και στα Θυμιανά.
Δύο δυνατές βροχές μέσα στον ίδιο μήνα και το πρόβλημα επανέρχεται.
Και εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια.
Η ΔΕΥΑ Χίου είχε ήδη ανακοινώσει στις αρχές Οκτωβρίου εκτεταμένους καθαρισμούς σχαρών και φρεατίων ομβρίων, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τις φθινοπωρινές βροχές.
Άρα δεν είναι σωστό να λέμε απλώς ότι «δεν καθαρίστηκαν τα φρεάτια».
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:
Αν οι καθαρισμοί έγιναν, γιατί το νερό εξακολουθεί να συσσωρεύεται τόσο έντονα σε συγκεκριμένα σημεία;
Είναι θέμα χωρητικότητας του δικτύου; Υπάρχουν φρεάτια ή αγωγοί που δεν επαρκούν; Χρειάζονται μόνιμες παρεμβάσεις σε σημεία που αποδεδειγμένα αντιμετωπίζουν πρόβλημα κάθε φορά που βρέχει έντονα;
Αυτές είναι απαντήσεις που πρέπει να δοθούν τεχνικά και υπεύθυνα.
Γιατί για τον πολίτη το πρόβλημα είναι πολύ πιο απλό.
Είναι το αυτοκίνητο που περνά μέσα από νερά χωρίς να γνωρίζει το βάθος τους. Είναι ο ηλικιωμένος που δυσκολεύεται να κινηθεί. Είναι ο επαγγελματίας που ανησυχεί για την περιουσία του.
Και υπάρχει ακόμη κάτι σημαντικότερο:
Έχουμε έναν ολόκληρο χειμώνα μπροστά μας.
Αν από τις πρώτες δυνατές βροχές εμφανίζονται ξανά τα ίδια προβλήματα, τότε η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώνει μόλις σταματήσει η κακοκαιρία και φύγουν τα νερά.
Τότε ακριβώς πρέπει να αρχίζει.
Να καταγράφονται τα προβληματικά σημεία, να εντοπίζονται οι αιτίες και να γίνονται οι απαραίτητες παρεμβάσεις πριν από την επόμενη νεροποντή.
Γιατί το «προσέχετε στον δρόμο» είναι απαραίτητο την ώρα της κακοκαιρίας.
Δεν μπορεί όμως να είναι η μόνιμη απάντηση.