Ιακ. Γ. ΜΠΡΙΛΗ
Συν/χου Μαθηματικού
ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
Η πολιτική γενικά θα λέγαμε πως είναι μια πολυσύνθετη διαδικασία μέσα από την οποία λαμβάνονται αποφάσεις και ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την ανθρώπινη κοινωνία.
Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις, βάζοντας κοινούς στόχους που λαμβάνουν ως μηνύματα ενδιαφέροντος από μεγάλα στρώματα της κοινωνίας, δίνουν κατά τομέα κατάλληλες κατευθυντήριες γραμμές και σχέδια δράσης κι έτσι έχουμε επιμέρους πολιτικές όπως:
οικονομική, την εξωτερική και αμυντική , την εκπαιδευτική, την αγροτική, αυτήν που την εργασία και το κοινωνικό κράτος, την περιβαλλοντική κ.α. Ακολουθεί σε κάθε τομέα δραστηριότητας η προσπάθεια οργάνωσης της ζωής μέσα από την ψήφιση νόμων , η διαχείριση των οικονομικών πόρων του κράτους με την κατανομή των κονδυλίων. Μετά από αυτή την γενική εικόνα περί πολιτικής και της ανάγκης οι πολίτες να είναι ενεργοί και συμμέτοχοι σ΄ αυτή την δαιδαλώδη διαδικασία ερχόμαστε στο μεγάλο ζητούμενο που είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι που δρουν ως πολιτικοί.
Οι πολιτικοί, είτε άνδρες είτε γυναίκες , οφείλουν να είναι υπηρέτες του λαού που τους εκλέγει.. Η παρουσία τους στο δημόσιο βίο πρέπει να είναι άμεμπτη, υψηλού επιπέδου, πραγματική και ελπιδοφόρα. Η έκφραση του πολιτικού τους λόγου να είναι αξιοπρεπής, ενωτική και δημιουργική για τους πολίτες, καθότι οι πολιτικοί καλούνται να είναι δάσκαλοι ήθους και ευπρέπειας. Οφείλουν να ενώνουν και να μην διχάζουν τον λαό. Ο λαός έχει ανάγκη να ακούει πολιτικούς λόγους από τους πολιτικούς που θα τον οδηγούν σε νέα μονοπάτια της σκέψης και της λογικής. Όχι αφορισμούς , ύβρεις, ή μηδενισμούς. Οι πολιτικοί δεν είναι δικαστές αλλά νομοθέτες δίκαιων νόμων… Κανονικά λογοδοτούν στο λαό και επιβάλλεται να προσπαθούν να κάνουν έργο που θα ανεβάζει το επίπεδο των πολιτών. Δεν εκλέγονται για να κάνουν φιγούρα και να ψευδολογούν με ανούσιες φλυαρίες μόνο και μό για να είναι στην επικαιρότητα μέσω των ΜΜΕ . Ούτε πρέπει να βρίσκονται στο γραφείο τους για να εξυπηρετούν ρουσφέτια και μικροσυμφέροντα μεμονωμένων «ημέτερων» ατόμων. Οφείλουν να θυμούνται πως η καρέκλα τους δεν είναι μόνιμη αλλά προσωρινή και ελεγχόμενη από τον λαό και αύριο νωρίς ή αργά θα κατέβουν απ΄αυτήν αφήνοντας πίσω τους μια σελίδα ιστορίας… Θα μου πείτε ότι έτσι είναι θεωρητικά αλλά η πράξη ΔΙΑΦΕΡΕΙ.
Δυστυχώς η πολιτική πόλωση και τα διάφορα παρασκήνια είναι καθημερινά στο χώρο της πολιτικής και κυρίως δημιουργούν διακρίσεις αλλά και διχασμό ενώ σε αρκετές περιπτώσεις ακόμη και οπισθοδρόμηση. «Καρφώματα και μαχαιρώματα» κάτω από την μέση εναντίον των πολιτικών αντιπάλων είτε ομοϊδεατών είτε όχι αποτελούν ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Υπάρχει δυστυχώς αθέμιτος ανταγωνισμός που βλάπτει τον τόπο. Π.Χ. Γιατί να τελειώσει το τάδε έργο ο κύριος Χ και να δοξαστεί και όχι εγώ; Γιατί να προβληθεί πιο πολύ ο κ. Ψ και να γίνει πιο αρεστός από εμένα στον λαό; Μήπως μπορώ να περιορίσω την δράση του κ. Κ για να αναρριχηθώ ψηλότερα απ΄αυτόν;
Μην σας φαίνονται αυτές οι παράμετροι ανύπαρκτες. Υπάρχουν τέτοιες σκέψεις στο βάθος του μυαλού των πολιτικών μας και λειτουργούν με αποτέλεσμα να « την πληρώνει» η Ελλάδα μας μη εξαιρουμένου και του νησιού μας με καθυστερήσεις αναπτυξιακών έργων και άλλων ωφελημάτων.
Όλη αυτή η εικόνα μαζί και με άλλα θέματα , δημιουργεί πρόβλημα στην εμπιστοσύνη του λαού προς τους πολιτικούς. Οδηγεί τους πολίτες και ιδιαίτερα τους νέους, να απομακρύνονται από την πολιτική και τους πολιτικούς και να μην εμπλέκονται στα κοινά αλά να παραμένουν θεατές. Το κλίμα αυτό αν θελήσουν θα το αλλάξουν μόνο οι ίδιοι οι πολιτικοί οι οποίοι χρειάζεται να καταλάβουν πως πρέπει επιτέλους να λειτουργούν με εντιμότητα και ειλικρίνεια . Με τη συμπεριφορά τους και την αξιοπιστία τους θα επιστρέψουν οι πολίτες στην πολιτική. Έτσι ο λαός θα αγαπήσει και θα σεβαστεί τους πολιτικούς. Οι αντίρροπες δυνάμεις που αναπτύσσονται στην κοινωνία από τον υποβαθμισμένο πολιτικό λόγο, κάποια στιγμή διαλύουν και τη δημοκρατία και την κοινωνία. Βέβαια η επιστροφή στην πολιτική και ενεργοποίηση αξιόλογων πολιτών δεν συμφέρει τους λεγόμενους «επαγγελματίες» πολιτικούς, οι οποίοι θεωρούν ότι πιάνοντας μια βουλευτική ή υπουργική καρέκλα όχι μόνο δεν θα την παραδώσουν σε άλλον αλλά θα την κληροδοτήσουν και στα παιδιά τους. (Πολλά τα παραδείγματα στην Ελληνική πολιτική σκηνή). Δυστυχώς έχουμε ευθύνη κι εμείς ως ψηφοφόροι. Επειδή κρίνουμε ως άριστο πολιτικό τον κ. Χ σημαίνει ότι και το παιδί του πρέπει να υπερψηφιστεί επειδή φέρει το επώνυμο του πατρός; ¨Έτσι φτιάχνονται οι οικογενειοκρατίες που ήδη τις ξέρομε μεταπολεμικά και στην χώρα μας.
Με τούτα και άλλα πολλά φίλοι αναγνώστες, φτάσαμε στην ΑΠΟΧΗ από τις κάλπες. Ένα
τεράστιο ποσοστό των πολιτών να μην ψηφίζουν στις εκλογές. Το φαινόμενο αυτό σε μια δημοκρατία είναι απαράδεκτο και κατακριτέο. Αν δεν προσέλθεις να ψηφίσεις τότε δεν έχεις δικαίωμα να κρίνεις και κατακρίνεις κάθε τι που θα συμβεί ως την επόμενη εκλογική διαδικασία. Για να γίνει πιο κατανοητό σημειώνουμε ότι αν σε 10.000.000 ψηφοφόρων απέχει το 40% σημαίνει εκτός κάλπης 4.000.000 και εντός 6.000.000. Αν ένα κόμμα λάβει 40% σημαίνει 2.400.00 ψήφους ήτοι μόλις 24% επί του συνόλου της χώρας. Και τότε έρχεται και ο περίφημος εκλογικός νόμος που έχει ψηφιστεί από την Βουλή και δίνει
αυτοδυναμία με 155 έδρες στις 300. Δηλαδή με 24% των δέκα εκατομμυρίων πολιτών λαμβάνει ο πρώτος 53% από τις έδρες και πλειοψηφεί. Υπάρχει δηλαδή μια υφαρπαγή εδρών από τα μικρότερα κόμματα και από όσα δεν πιάνουν το όριο του 3% προκειμένου να εισέλθουν στην Βουλή.
Εν κατακλείδι :
Εμείς ως πολίτες πλέον στη σημερινή εποχή έχουμε χρέος να αξιολογούμε αντικειμενικά και να στέλνουμε στο σπίτι τους όλους εκείνους που μας υποβαθμίζουν ή μας πιάνουν για ηλίθιους , όλους τους λαϊκιστές, όλους εκείνους που νομίζουν πως οι λαοί υπάρχουν για να τους χειροκροτούν στις κοσμικές εκδηλώσεις τους και τις κομματικές συνάξεις τους.
Να μετέχουμε στις εκλογές πάσης φύσεως (Βουλευτικές, περιφερειακές, δημαρχιακές, σωματειακές) και να θυμόμαστε πως ο κάθε λαός υπάρχει για να γεύεται τα αγαθά της άσκησης της εξουσίας των πολιτικών εκείνων που είναι δίκαιοι αγωνιστές, που βάζουν πρώτα το συμφέρον των όλων αδιακρίτως των πολιτών του τόπου και της χώρας τους και όχι των «ημετέρων» ή του εαυτού τους. Και για λιγοστέψουν τα φαινόμενα διαφθοράς απαραίτητο είναι να ψηφίζονται όλοι μέχρι δυο μόνο θητείες ώστε να μην γίνεται τόση μεγάλη διαπλοκή. Με αυτές τις σκέψεις ο καθείς ας κρίνει και ας πράξει στις επερχόμενες εκλογές κρίνοντας αντικειμενικά τα συμβαίνοντα στην Χίο μας και την Ελλάδα μας. Δίχως παρωπίδες που έρχονται από το χθες , δίχως συγγένειες, δίχως συμπάθειες , δίχως επιρροές τρίτων και με γνώμονα όχι το τι δεν έγινε χτες από άλλους, αλλά το τι γίνεται τώρα . Η κάλπη ετοιμάζεται και σε λίγο καιρό θα μας περιμένει… καθένας ας ενεργήσει καταλλήλως!!!
Υ.Γ. Τα παραπάνω , αφορούν και τους πολιτικούς της Χίου (η οποία αργοπορεί σε πολλά έργα) και όχι μόνο τους πολιτικούς της λοιπής Ελλάδας. Ο νοών νοήτω…
