Ο Άγιος Νεομάρτυς Δημήτριος ο Χιοπολίτης γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στη Χίο, στη συνοικία Παλαιόκαστρο, από φτωχούς αλλά ευσεβείς γονείς.
Μεγαλώνοντας, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον αδελφό του Ζαννή για εργασία και απασχολήθηκε ως κλητήρας. Αργότερα, αντιμετώπισε προσωπικές δυσκολίες που τον οδήγησαν σε μία προσωρινή αμαρτία υπό πίεση, αλλά η συνείδησή του και η πίστη του τον οδήγησαν σε βαθιά μετάνοια.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Πόλη, προσευχόταν μυστικά και ζούσε με αυστηρή νηστεία, προσευχή και πνευματική προετοιμασία, επιδιώκοντας να επανορθώσει. Έλαβε την ευχή του πνευματικού του και κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων, αποφασίζοντας να ομολογήσει δημόσια την πίστη του στον Χριστό, αρνούμενος να επιστρέψει στο Ισλάμ.
Η απόφασή του τον έφερε αντιμέτωπο με φρικτά βασανιστήρια. Υπέστη επτακόσιους ραβδισμούς, παγωμένο νερό και καυτά αντικείμενα, παραμένοντας ακλόνητος και δοξολογώντας τον Θεό. Παρά τις δελεαστικές προτάσεις και απειλές, παρέμεινε αμετάπειστος και ετοιμάστηκε πνευματικά για το μαρτύριό του.
Τελικά, καταδικάστηκε σε θάνατο δια αποκεφαλισμού και εκτελέστηκε στις 29 Ιανουαρίου 1802. Το σκήνωμά του παραδόθηκε στους χριστιανούς για ταφή στη νήσο Πρώτη, μέσα σε μοναστήρι, και ο τάφος του έγινε πηγή θαυμάτων. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 29 Ιανουαρίου, ως φωτεινό παράδειγμα πίστης, μετάνοιας και θυσίας για την αγία Ορθόδοξη πίστη.
