Η φέτα είναι – και θα παραμείνει – Ελληνική.
Ορισμένες δηλώσεις προκαλούν περισσότερο χαμόγελα παρά
προβληματισμό. Όταν, λοιπόν, κάποιος ισχυρίζεται – εν έτει 2025 – ότι η φέτα
δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό προϊόν, δεν μπορούμε παρά να θυμηθούμε τη
γνωστή φράση: “Η άγνοια είναι προτιμότερη από την ημιμάθεια, γιατί
τουλάχιστον έχεις ελπίδα.”
Λίγα λόγια για την αλήθεια (και τη φέτα)
Η φέτα δεν είναι “λευκό τυρί”, ούτε ό,τι μοιάζει με φέτα δικαιούται να λέγεται έτσι. Είναι Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (Π.Ο.Π.) από την Ευρωπαϊκή Ένωση – όχι για να περιορίσει τον ανταγωνισμό, αλλά για να διασφαλίσει την ποιότητα, την αυθεντικότητα και την πολιτιστική της
ταυτότητα.
Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η φέτα παράγεται στην Ελλάδα με συγκεκριμένες πρώτες ύλες, τεχνικές και παραδοσιακές μεθόδους. Είναι αποτέλεσμα της γεωγραφίας, του κλίματος και της γνώσης που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Δεν παράγεται "οπουδήποτε" ούτε “με οτιδήποτε”.
Κατανοούμε ότι σε μια εποχή όπου η αλήθεια αμφισβητείται κατά βούληση, κάποιοι ίσως θεωρούν ότι και τα προϊόντα μπορούν να επαναπροσδιοριστούν κατά το δοκούν. Όμως ευτυχώς – ή δυστυχώς για κάποιους – οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, οι διεθνείς συμφωνίες και η ιστορική πραγματικότητα δεν λειτουργούν με tweets.Η πολιτιστική κληρονομιά δεν κάνει εκπτώσεις.
Το να ισχυρίζεται κανείς ότι η φέτα δεν είναι αποκλειστικά ελληνική, είναι σαν να λέει ότι η Ελβετία δεν έχει σχέση με το ρολόι ή ότι η Γαλλία δεν εφηύρε το κρουασάν. Καταλαβαίνουμε την ανάγκη για εντυπωσιασμό, αλλά υπάρχουν και όρια.
Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα παραπάνω από την αλήθεια. Κι αυτή είναι ξεκάθαρη:
Η φέτα είναι ελληνική. Όλα τα υπόλοιπα είναι αντιγραφές με ετικέτα “λευκό τυρί”.
Κύριε Τραμπ, αν επιμένετε να μπείτε στον χώρο των τυριών, ίσως είναι καλύτερο να ξεκινήσετε με το… τσένταρ. Είναι πιο ασφαλές και – κυρίως – πιο αμερικανικό.
