Άρθρο του Νίκου Νικολόπουλου
Πρόεδρος Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Πρώην Υφυπουργός & Βουλευτής
Οι κεραυνοί του πολέμου αστράφτουν πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα, ωστόσο, παραμένει παγιωμένη σε μια επικίνδυνη παθητικότητα και ενδοτικότητα – ευθυγραμμισμένη με ξένες βάσεις και καταστροφικές γεωπολιτικές περιπέτειες, χωρίς να κερδίζει τίποτα παρά τον κίνδυνο να μετατραπεί σε στόχο.
Ι. Το Μήνυμα του Πολεμικού Μουσείου: «Είμαστε Δυτικοί, Όχι Υποτακτικοί»
Στην πρόσφατη εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο, οι πρώην Πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς έστησαν ένα μνημείο ηθικού θάρρους:
- Ο Καραμανλής καταδίκασε την «υποκρισία της Ευρώπης» που προωθεί την Τουρκία ως «παράγοντα ειρήνης»:
«Καμία συμμετοχή Τουρκίας στους αμυντικούς μηχανισμούς της ΕΕ! Θα οδηγήσει σε ομηρία της Ελλάδας». - Ο Σαμαράς επέσυρε την κουρτίνα της κυβερνητικής αυταρέσκειας:
«Δεν έχουμε έλλειμμα στρατηγικής, αλλά περίσσευμα αφέλειας. Είμαστε οι πιο “καλοί μαθητές” της Δύσης, αλλά εγκαταλειφθήκαμε στη λάθος πλευρά της Ιστορίας».
II. Τα Μαθήματα του 1974: Άλλο Δυτικός Προσανατολισμός και άλλο Δουλοπρέπεια
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 ακολούθησε μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική:
- Σέβονταν τη δυτική μας ταυτότητα, χωρίς να παραχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα.
- Απέφευγε την υπερβολική εξάρτηση, διατηρώντας ανοιχτούς δρόμους προς Αραβικό κόσμο και Ιράν.
Σήμερα όμως:
- Παραδίδουμε τη Σούδα για ξένες επιχειρήσεις (Ουκρανία, Μέση Ανατολή), χωρίς αντάλλαγμα.
- Σιωπούμε απέναντι στην ανθρωπιστική τραγωδία της Γάζας, καταδικάζοντας μόνο τη Χαμάς, αλλά όχι τα εγκλήματα του Ισραήλ.
«Όποιος φιλεί πολλά χέρια, γλείφει και πολλά πόδια» (Κ. Καραμανλής).
III. Η Εθνική Προσφυγή: 4 Πυλώνες για την Αξιοπρέπεια
- ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΕ:
– Όπως τόνισε ο Καραμανλής, «η συμμετοχή της Τουρκίας σε ευρωπαϊκούς αμυντικούς μηχανισμούς θα μας κάνει ομήρους». - ΣΤΑΘΜΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ, ΟΧΙ ΦΡΟΥΡΑ ΠΟΛΕΜΟΥ:
– Δημόσια δέσμευση: Η Σούδα δεν θα χρησιμοποιηθεί για επιθέσεις εναντίον Ιράν.
– Ενίσχυση της Ελλάδας ως μεσάζοντα: Πρόταση άμεσης εκεχειρίας, λύσης δύο κρατών και ανθρωπιστικής πρόσβασης στη Γάζα. - ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ:
– Αποφυγή «υπερβολικής στήριξης Ζελένσκι» (Σαμαράς) που θίγει εθνικά συμφέροντα.
– Ισορροπημένες σχέσεις με ΗΠΑ, ΕΕ, αραβικά κράτη και Ιράν. - ΕΥΡΩΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ:
– Κοινή εξωτερική πολιτική ΕΕ ως ανεξάρτητος παίκτης, όχι υπόδουλο όργανο τρίτων.
IV. Το Τελεσίγραφο: Η Σούδα και η Κυβερνητική Ευθύνη
«Αν ιρανικοί πύραυλοι πέσουν στη Σούδα, ο Πρωθυπουργός θα είναι αιμοσταγής συνένοχος».
Η επιλογή να μετατραπεί η χώρα σε «προωθημένο φυλάκιο» παραβλέπει τα ιστορικά μαθήματα:
– Ο Σαμαράς προειδοποιεί: «Η Τουρκία και το Ισραήλ αντιπαρατίθενται σε ανασχεδιασμό της Μέσης Ανατολής – οι Κούρδοι είναι στην πρώτη γραμμή, εμείς στην παθητική αναμονή».
Συμπέρασμα: Η Σιωπή ως Προδοσία
Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμείνει «ο καλός μαθητής» ενός κατεστημένου που καταρρέει.
Όπως ανέφερε ο Σαμαράς: «Αυτά που πρέπει να λέω για την πατρίδα, θα τα λέω πάντα.
Από την ευθύνη γεννιέται η ελπίδα».
Η σιωπή μας σήμερα είναι η καταστροφή του αύριο.
Ας ανακτήσουμε την κληρονομιά του 1974: Δυτικοί, αλλά Υπερήφανοι Ελεύθεροι.
