Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός
Ξεκινάω το κείμενό μου με επιφύλαξη, σκεπτόμενος μήπως πρέπει να σταματήσω να γράφω, μήπως κάποια στιγμή κατηγορηθώ για κάτι, μήπως τέλος πάντων… βρω το μπελά μου!…
Έγραφα προ ημερών για το κάπνισμα! Είναι βέβαια πολύ γνωστές οι βλαβερές (θανατηφόρες, κάποιες φορές) συνέπειες του καπνίσματος!… Όμως, έγραψε ποτέ κανείς πόσοι ζουν από την καλλιέργεια και το εμπόριο του καπνού; Τι φόρους εισπράττει το Κράτος; Τέλος (συγχωρήστε με συνάδελφοι), τι κερδίζουν οι γιατροί (με τον ιδρώτα τους βέβαια)!… Έγραψα επίσης για το κινητό! Δεν έγραψα όμως και τις διευκολύνσεις που μας παρέχει!
Αφορμή του μακροσκελούς προλόγου μου είναι το γεγονός ότι διαβάζω στον Τύπο της ιδιαίτερης πατρίδας μου της Χίου δύο δημοσιεύσεις. Η πρώτη αφορά τη γνωστή υπόθεση της «Κιβωτού»¹, με κατηγορουμένους τον Πατέρα Αντώνιο και κάποια άλλα άτομα. Εγώ, προτού «απολογηθώ», δηλώνω ότι ούτε τον Πατέρα Αντώνιο γνωρίζω, ούτε κάποιον άλλον από τους κατηγορουμένους. Ας περιμένουμε λοιπόν τη Δικαιοσύνη να αποφανθεί!…
Η δεύτερη αφορμή ήρθε διαβάζοντας τα Πεπραγμένα του Φιλανθρωπικού Σωματείου με την επωνυμία «Γυναικείος Σύνδεσμος Οι Φίλοι του Χιώτικου Χωριού»² και βλέποντας (και) την οικονομική προσφορά του σε διάφορους τομείς (υγείας, πολιτισμού, σπουδαστικών βοηθημάτων, σεμιναρίων κλπ.) σκέπτομαι ότι αν κάποιος κακοήθης κατηγορήσει τις κυρίες για «ατασθαλίες»… τρέχα γύρευε για να ξεμπερδέψεις!… Εγώ, επειδή γνωρίζω τις περισσότερες από αυτές τις κυρίες, δεν αμφιβάλω για την τιμιότητά τους και την άψογη διεξαγωγή των καθηκόντων τους!
Αλλά, αγαπητές και αγαπητοί μου, θα διερωτάστε: «Γιατί τα γράφεις όλα αυτά γιατρέ μας;». Απαντώ αμέσως! Έχω περάσει από πολλά Σωματεία και σε διάφορες θέσεις, μέχρι Πρόεδρος, και βέβαια διαχειρίστηκα πολλές φορές, πολλά χρήματα! Ευτυχώς, μέχρι σήμερα, κανένας δεν με κατηγόρησε, ούτε καν υπαινίχθηκε διασπάθιση δημοσίου χρήματος, ούτε από εμένα προσωπικώς, ούτε από τους στενούς μου συνεργάτες!… Βέβαια, κάνω κάποιο αξιοπρεπές επάγγελμα (ή λειτούργημα) που μου επέτρεψε να ζήσω μέχρι τώρα χωρίς να κατηγορηθώ για κάτι μεμπτό και χωρίς ποτέ να εκβιάσω κάποιον να με ανταμείψει. Βέβαια, αν κάποιος από την καρδιά του (όχι από το υστέρημά του) προσέφερε κάτι (από λουλούδια μέχρι χόρτα ή κάποια λίγα χρήματα) δεν τα αρνήθηκα, ποτέ όμως δεν έκανα συμφωνία! Και δεν εξεβίασα κανέναν για να χειρουργήσω τον ίδιο ή κάποιον συγγενή του!…
Αγαπητοί μου φίλοι,
Έγραψα προ ημερών ότι η θανατική ποινή πρέπει να επανέλθει για τους παιδεραστές! Επιτρέψτε μου να προσθέσω στους… «θανατοποινίτες» και τους συναδέλφους που εκβιάζουν τον φτωχό λαό ζητώντας αμοιβή για να εκτελέσουν το λειτούργημά τους (επάγγελμά τους, εν προκειμένω)!…
Τελειώνω (επιτέλους) με κάτι όχι πολύ σχετικό, αλλά πολύ επίκαιρο: το δυστύχημα που έγινε έξω από την πόρτα μου, στην πατρίδα μου τη Χίο (κυριολεκτώ). Επειδή υπήρξα ναυτικός και του Εμπορικού και του Βασιλικού (τότε) Ναυτικού, όπου υπηρέτησα ως Σημαιοφόρος Ιατρός σε ΟΛΑ τα πλοία του Βασιλικού (τότε) Ναυτικού, μπορώ να δηλώσω (και σοβαρολογώ) ότι όταν κάποιος (ενήλικας) πρόσφυγας ξεκινήσει το ταξίδι… των ονείρων του, έχει υπ’όψιν του τους κινδύνους («διακινδυνεύει» για μια καλύτερη ζωή), για να μη γράψω ότι το ταξίδι προς την ελευθερία και τη βελτίωση της ζωής του συμπεριλαμβάνει και… την αυτοκτονία (επιτρέψτε μου την έκφραση).
Σταματώ εδώ και παρακαλώ το Θεό να βοηθήσει τους Λιμενικούς, οι οποίοι κι αυτοί ένα επάγγελμα κάνουν για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους!… Βέβαια, για να μην κατηγορηθώ ότι κάνω… τον «δικηγόρο του διαβόλου», αφήστε σας παρακαλώ τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της, και πάλι… εδώ είμαστε!…
Καλή φώτιση σε όλους μας!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
- Ζήτησα μήπως μου επιστραφούν κάποια βιβλία που είχα χαρίσει στην «Κιβωτό».
- Μάλλον θα έπρεπε να ονομάζετο «Οι Φίλες…» κλπ.
