Η Χίος ζει καθημερινά κάτω από τη σκιά μιας αθόρυβης, αλλά θανάσιμης απειλής: τα εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα κτίρια, που άλλοτε κοσμούσαν το νησί με την αρχιτεκτονική τους, σήμερα αποτελούν πραγματικές «παγίδες θανάτου». Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στα χωριά ή τις παλιές συνοικίες· πλέον εντοπίζεται έντονα και στο κέντρο της πόλης, σε δρόμους γεμάτους πεζούς και σταθμευμένα οχήματα.
Οι πεσμένοι σοβάδες, οι γκρεμισμένες σκεπές και οι τοίχοι που κρέμονται επικίνδυνα πάνω από τα κεφάλια των περαστικών δημιουργούν καθημερινά έναν αόρατο κίνδυνο. Μια δυνατή βροχή ή ένας μικροσεισμός αρκούν για να μετατρέψουν την πόλη σε πεδίο ατυχημάτων. Οι κάτοικοι τονίζουν ότι δεν είναι μόνο οι υλικές ζημιές που απασχολούν – το σοβαρό είναι η απειλή για ανθρώπινες ζωές. Το ενδεχόμενο να θρηνήσουμε θύματα δεν είναι πλέον υποθετικό, αλλά μια απειλή που πλανάται πάνω από την καθημερινότητα της Χίου.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι πολλά από αυτά τα κτίρια παραμένουν ηλεκτροδοτούμενα, με καλώδια να κρέμονται από σπασμένους τοίχους και μπαλκόνια. Ένα ατύχημα, ακόμα και μικρής κλίμακας, μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες, από ηλεκτροπληξία μέχρι κατάρρευση τμήματος κτιρίου.
Σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, μεγάλο ποσοστό των επικίνδυνων κτιρίων ανήκει σε Έλληνες του εξωτερικού, που δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για συντήρηση ή ανακατασκευή. Ωστόσο, όπως τονίζουν οι πολίτες, ένα σημαντικό μέρος αυτών των κτιρίων ανήκει στο δημόσιο, χωρίς όμως να υπάρχει καμία ενεργή μέριμνα από τις αρμόδιες υπηρεσίες για τη διασφάλιση της ασφάλειας. Χρόνια αδιαφορίας και γραφειοκρατίας έχουν αφήσει τα δημόσια κτίρια να φθίνουν επικίνδυνα, με αποτέλεσμα οι γειτονιές να μετατρέπονται σε επικίνδυνες ζώνες, προκαλώντας εύλογη αγανάκτηση στους πολίτες.
Η Υπηρεσία Υποδομής Κατασκευών και Κτιριακών Έργων του Δήμου Χίου καλείται να αναλάβει άμεσα δράση. Απαραίτητη κρίνεται η καταγραφή όλων των επικίνδυνων κτιρίων, τόσο ιδιωτικών όσο και δημόσιων. Σε περιπτώσεις που η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη, η κατεδάφιση πρέπει να γίνει άμεσα. Για τα υπόλοιπα, προτείνεται η αξιοποίηση μέσω συνεργασιών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ώστε τα κτίρια να ανακαινιστούν και να επιστρέψουν σε λειτουργική χρήση.
Οι κάτοικοι τονίζουν ότι η ευθύνη δεν αφορά μόνο τους ιδιοκτήτες που αδιαφορούν. Το δημόσιο φέρει εξίσου ευθύνη, καθώς η έλλειψη μέτρων προστασίας αφήνει τους δρόμους και τις γειτονιές σε κίνδυνο. Περιοχές όπως το Χαλκειός, τη Βολισσό και το ιστορικό κέντρο της πόλης αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της επικίνδυνης πραγματικότητας.
Τα ετοιμόρροπα κτίρια δεν είναι μόνο εικόνα εγκατάλειψης· είναι άμεση απειλή για ζωές. Η πόλη δεν μπορεί να περιμένει το πρώτο τραγικό περιστατικό για να κινητοποιηθεί. Απαιτούνται άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις, πριν η αδιαφορία κοστίσει ανθρώπινες ζωές.
