Στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ χάθηκαν ζωές εργαζομένων επειδή η εργασία αντιμετωπίζεται ως κόστος και όχι ως ανθρώπινη ανάγκη. Χάθηκαν γιατί, σε μια κοινωνία και σε ένα σύστημα που μιλούν διαρκώς για ανάπτυξη, η ασφάλεια και η ζωή μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα όταν ενοχλούν την κερδοφορία του κεφαλαίου. Οι άνθρωποι που δεν γύρισαν σπίτι τους ήταν μητέρες που δούλευαν νυχτερινές βάρδιες για να ζήσουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειές τους, που αγωνίζονταν καθημερινά με την κούραση, την αγωνία και την ευθύνη, ώστε να μη λείψει τίποτα από εκείνους που αγαπούν. Τα παιδιά τους έμειναν…
ΠερισσότεραΤο εργοδοτικό έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ και η ανάγκη οργάνωσης των εργατών
