Οι τριήμερες αργίες, όπως η πρόσφατη της 28ης Οκτωβρίου, υπήρξαν παραδοσιακά μια ευκαιρία για τους Έλληνες να ξεφύγουν λίγο από την καθημερινότητα, να ταξιδέψουν, να δουν συγγενείς ή απλώς να ξεκουραστούν κοντά στη φύση. Ωστόσο, για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών —και ακόμη περισσότερο για τους κατοίκους των νησιών— ακόμη και αυτή η μικρή «ανάσα» έχει μετατραπεί σε πολυτέλεια.
Τα δεδομένα της ακρίβειας σε μεταφορές, καύσιμα, εισιτήρια και διαμονή καθιστούν πλέον απαγορευτικές τις σύντομες αποδράσεις. Ένα απλό ταξίδι από τη Χίο ή τη Μυτιλήνη προς τον Πειραιά, ή έστω σε γειτονικό νησί, συνεπάγεται δαπάνες που ξεπερνούν πολλές φορές το μηνιαίο εισόδημα ενός νοικοκυριού.
Η κατάσταση επιβαρύνεται από το γεγονός ότι, παρά το θεσμό του Μεταφορικού Ισοδύναμου, η πραγματική ανακούφιση για τους νησιώτες είναι περιορισμένη, ενώ η αναμονή για την Ψηφιακή Κάρτα Νησιώτη παραμένει σε εκκρεμότητα.
Στον τουριστικό τομέα, οι τιμές των καταλυμάτων ακολουθούν ανοδική πορεία ακόμη και εκτός σεζόν. Ακόμη και μια διαμονή δύο ή τριών ημερών για οικογένεια τεσσάρων ατόμων κοστίζει πολλαπλάσια από το αντίστοιχο διάστημα πριν από πέντε χρόνια. Προσθέτοντας τα έξοδα μετακίνησης, φαγητού και εισιτηρίων, η έννοια της «μικρής εξόρμησης» καταλήγει απλώς ανέφικτη.
Το παράδοξο είναι ότι η Ελλάδα, χώρα που προβάλλεται διεθνώς ως προορισμός διακοπών, μετατρέπεται σταδιακά σε τόπο όπου οι ίδιοι οι πολίτες της αδυνατούν να κάνουν διακοπές. Οι τριήμερες αργίες, που κάποτε έδιναν ζωή στην ελληνική περιφέρεια και στις τοπικές επιχειρήσεις, σήμερα χαρακτηρίζονται από χαμηλή εγχώρια κινητικότητα, καθώς οι Έλληνες περιορίζονται στα απολύτως βασικά.
Την ίδια στιγμή, στα νησιά —όπως η Χίος και το Ανατολικό Αιγαίο— τα καταλύματα υποδέχονται κυρίως ξένους επισκέπτες, ιδιαίτερα από την Τουρκία, γεγονός που τονίζει ακόμη περισσότερο το χάσμα ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εισερχόμενο τουρισμό.
Η ανάγκη για ουσιαστική νησιωτική πολιτική και μέτρα ανακούφισης του κόστους διαβίωσης είναι πλέον επιτακτική. Η Ψηφιακή Κάρτα Νησιώτη, αν εφαρμοστεί σωστά, μπορεί να αποτελέσει μια αρχή. Όμως χωρίς συνολική παρέμβαση στο κόστος ενέργειας, μεταφορών και τουριστικών υπηρεσιών, οι Έλληνες θα συνεχίσουν να βλέπουν τις διακοπές ως όνειρο μακρινό — ακόμη κι αν πρόκειται για μόλις δύο μέρες.
Παντελής Κυδώνης
