

-Γράφει ο κ. Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός-Αγγειοχειρουργός¹ , πρ.Πανεπιστημιακός-
Από 15ετίας (περίπου) διαβάζω καθημερινά τα άρθρα σας στην «ΕΣΤΙΑ» και μορφώνομαι.
Η «ΕΣΤΙΑ» μου έρχεται καθημερινώς στην πόρτα μου ως δώρο του κοινού μας φίλου-εφοπλιστού (απόρρητα προσωπικά δεδομένα!…).
Για να μπούμε στο θέμα μας λοιπόν: Το «Δρομοκαΐτειο» ξεκίνησε να κτίζεται το 1883 (Ζωρζής Δρομοκαΐτης, Χίος στην καταγωγή) και εγκαινιάσθηκε το 1887. Δεν θα το περιγράψω, διότι οι επιστολές (όπως μου τονίσατε στο παρελθόν) πρέπει να «πιάνουν» περιορισμένο χώρο, καλό θα ήταν όμως για όλους μας (και ιδιαιτέρως για το Κράτος από το οποίο έχομε εγκαταλειφθεί, από ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις), να αφιερώσετε κάποιο χώρο σας και κάποιο χρόνο σας για το «Δρομοκαΐτειο», μήπως και ενδιαφερθούν κάποιοι, και ιδιαιτέρως οι συγγενείς των ασθενών για τους ανθρώπους τους!!!
Άλλωστε και η «ΕΣΤΙΑ» επιτελεί έναν κοινωνικό ρόλο!…
Αξίζει λοιπόν να μας επισκεφθείτε διαθέτοντας κάποιο χρόνο σας, διότι έχομε μεγάλο χώρο (35 κτίρια;) σε 500, περίπου, στρέμματα γης και «σωστό» Μουσείο.
Προχθές (Κυριακή του Θωμά) εκκλησιάστηκα στον Ιερό μας Ναό («Αγ. Ανάργυροι», δωρεά του Λεωνή Καλβοκορέση το 1901, τότε Δημάρχου Χίου). Ζήτημα αν παραβρέθηκαν 60-70 άτομα (μαζί με τους ασθενείς)!…
Πλήρης εγκατάλειψη!…
Ευχαριστώ που με διαβάσατε.
Χρόνια Πολλά και Καλά, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Με Χριστιανική Αγάπη,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
Υ.Γ.: (1) Έχομε και ωραία Βιβλιοθήκη όπου μπορείτε να μάθετε λεπτομέρειες για το «Δρομοκαΐτειο». Και μην ξεχνάτε, 21 του Απρίλη σήμερα!!!
(2) Το πιο πάνω κείμενο δεν στάλθηκε εγκαίρως για τεχνικούς λόγους.
Και πάλι ευχαριστώ…
1 Δεν συνηθίζω να γράφω τίτλους, επειδή όμως ο μέσος αναγνώστης της «ΕΣΤΙΑΣ» θα διερωτάται «και ποιος είναι τούτος που γνωρίζει τα περί Γ. Βιζυηνού;» εξηγώ: Το «Δρομοκαΐτειο», ως Χιώτικο Κληροδότημα, διοικείται από Χιώτες. Εγώ, ο… παππούς του Ιδρύματος, είμαι στο Δ.Σ. επί 45 χρόνια, 4 φορές ως Πρόεδρος. ΟΛΟΙ μας είμαστε ΑΜΙΣΘΟΙ και διωκόμενοι από όλες τις κυβερνήσεις. Μας επανέφερε όμως το Συμβούλιο της Επικρατείας τέσσερις φορές (και επί Ν. Δημοκρατίας δύο φορές!…).

