-Γράφει ο κ. Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός και… λάτρης της μουσικής-
Αγαπητή «ΕΣΤΙΑ»,
και Αγαπητέ κ. Μανώλη Κοττάκη,
Στο φύλλο της Κυριακής 14/06/2026 και στη σελίδα 16, διαβάζω άρθρο σας με τίτλο «Πόσο Έλληνες, για ποια Πατρίδα;» και το οποίο άρθρο περιγράφει διάφορες εκδηλώσεις σε διάφορες περιοχές με
παραδοσιακή, δημοτική και ελαφρολαϊκή ελληνική μουσική!
Αναφέρει επίσης ότι διάφορα καταστήματα ή/και επιχειρήσεις χρησιμοποιούν ελληνική μουσική και τραγούδια για να κάνουν τον περιβάλλοντα χώρο πιο φιλικό, πιο ευχάριστο.
Εγώ από παιδάκι είμαι λάτρης της μουσικής, και εννοώ όλων των ειδών της μουσικής, από δημοτικά τραγούδια («Σαν τη Χίο νησί δεν ξανάδα»), ελαφρολαϊκά, «βαριά κι ασήκωτα» («Δραπετσώνα»),
εκκλησιαστική μουσική (όχι μόνο βυζαντινή), μέχρι… όπερα (π.χ. Βέρντι: «Φτερό στον άνεμο γυναίκας μοιάζει») κλπ. Έχω μια… καλούτσικη φωνή, αλλά… φοβερό μουσικό αυτί. Ανατριχιάζω όταν καταλάβω κάποιο… φάλτσο!… Έχω περάσει από πολλές χορωδίες και τώρα συμμετέχω στη χορωδία της Ενορίας μας (Άγιος Αθανάσιος) στο Μαρούσι (Πολύδροσο) που μένω τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής μου. Η χορωδία μας ονομάζεται «Ελληνορθόδοξη Παράδοση», τραγουδάμε δημοτικά τραγούδια του Ελληνισμού και τη Διεύθυνση και την ευθύνη έχει ο πατήρ Λάμπρος Ανδρεάκης, ο οποίος και με τη χορωδία και με διάφορες άλλες εκδηλώσεις, μας… κρατάει… ζωντανούς (να είσαι καλά παπα-Λάμπρο,
εσύ και η οικογένειά σου)!…
Αγαπητέ κ. Μανώλη Κοττάκη,
Δεν γνώριζα ότι είσαι λάτρης της μουσικής, υπόσχομαι όμως να σε ενημερώνω από εδώ κι εμπρός, χωρίς βέβαια να είσαι υποχρεωμένος να έρχεσαι!…
Τελειώνω, τονίζοντας ότι συμφωνώ για τα σχόλια που κάνεις, και για τον Εθνικό μας Ύμνο, και για τα συνθήματα που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια των πορειών στα Gay Pride της Θεσσαλονίκης και του
Ρεθύμνου.
Σας χαιρετώ.
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
ΠΕΡΙ ΧΡΥΣΟΥ ΜΗΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙ
-Γράφει ο κ. Αναστ. Ι. Τριπολίτης, Ιατρός-Αγγειοχειρουργός¹-
Αγαπητή «ΕΣΤΙΑ»,
Με το φύλλο σου της Κυριακής 01/06/2026 έλαβα και ένα βιβλίο της σειράς ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΕΠΗ με τίτλο «Πυθαγορικός Βίος και ο Χρυσός Μηρός», το οποίο έχει την υπογραφή του κ. Φουράκη και με το οποίο
μορφώθηκα «έτι περαιτέρω», π.χ. στη σελίδα 42 έμαθα (διαβάζω) ότι «…ο Πυθαγόρας σκεπαζόταν με μάλλινα λευκά κλινοσκεπάσματα διότι το λινό ύφασμα άρχισε να χρησιμοποιείται τον 3 ο π.Χ. αιώνα»!…
Δεν θα επανέλθω στο θέμα «μηρός» όπου μηρός σημαίνει «απεριόριστη μνήμη», εξού και το όνομα του πατριώτη μου του Ομήρου, αλλά (χωρίς να θέλω να κάνω τον έξυπνο, διότι δεν είμαι γλωσσολόγος),
μήπως αντί για «Πυθαγορικός Βίος» πιο σωστό θα ήταν «Πυθαγόρειος Βίος»;
Σας ευχαριστώ που με ανεχθήκατε και πάλι!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Δεν γράφω τίτλους (Πρόεδρος… πολλάκις). Τελευταία κάποιος «φίλος» με αποκάλεσε… «αργόσχολο»!… Δεν πειράζει, καλός… τίτλος και αυτός!…
