Την ώρα που οι πυροσβέστες δίνουν έναν καθημερινό αγώνα μέσα στις φλόγες, με κίνδυνο ακόμη και της ίδιας τους της ζωής, κάποιοι ασυνείδητοι επέλεξαν να εκμεταλλευτούν την απουσία τους και να λεηλατήσουν τα οχήματα και την περιουσία τους.
Η καταγγελία του Πανελλήνιου Σωματείου Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) προκαλεί αγανάκτηση και έντονο προβληματισμό. Συνάδελφοι της 1ης Ε.ΜΟ.Δ.Ε., επιστρέφοντας στην υπηρεσία τους μετά από επιχειρήσεις σε μεγάλες πυρκαγιές, αντίκρισαν μια εικόνα ντροπής: τα οχήματά τους είχαν παραβιαστεί και σε αρκετές περιπτώσεις είχαν αφαιρεθεί ακόμη και οι τροχοί.
Άνθρωποι που για ημέρες βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, αντιμετωπίζοντας ακραίες θερμοκρασίες, εξαντλητικά ωράρια και επικίνδυνες συνθήκες, επέστρεψαν στη βάση τους για να διαπιστώσουν ότι κάποιοι, χωρίς ίχνος σεβασμού και ανθρωπιάς, είχαν αποφασίσει να χτυπήσουν εκείνους που καθημερινά προστατεύουν την κοινωνία.
Το ερώτημα είναι εύλογο και οργισμένο: Πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η ανευθυνότητα κάποιων ανθρώπων; Πώς είναι δυνατόν να στοχοποιούνται εργαζόμενοι που, την ώρα που οι περισσότεροι προσπαθούν να προστατευτούν από την καταστροφή, εκείνοι μπαίνουν μέσα στη φωτιά για να σώσουν ζωές και περιουσίες;
Δεν πρόκειται απλώς για μια κλοπή. Πρόκειται για μια πράξη βαθιά αντικοινωνική, που προσβάλλει όχι μόνο τους ίδιους τους πυροσβέστες αλλά και το σύνολο της κοινωνίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έλειπαν από την υπηρεσία τους για προσωπικούς λόγους. Βρίσκονταν εκεί όπου τους χρειάζεται η πατρίδα: στα μέτωπα των πυρκαγιών.
Η εικόνα ενός πυροσβέστη να επιστρέφει εξαντλημένος από μια επικίνδυνη αποστολή και αντί για ασφάλεια να βρίσκει την προσωπική του περιουσία κατεστραμμένη, είναι μια εικόνα που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο.
Παράλληλα, η καταγγελία φέρνει ξανά στην επιφάνεια και το ζήτημα των συνθηκών στις εγκαταστάσεις της 1ης Ε.ΜΟ.Δ.Ε., όπου υπηρετούν περισσότεροι από 300 πυροσβέστες, καθώς και το Μ.Ε.Τ.Π.Ε. Οι ελλείψεις σε υποδομές και μέτρα ασφαλείας αποτελούν ένα ακόμη πρόβλημα που ζητά άμεσες λύσεις.
Όμως πάνω απ’ όλα, μένει η αγανάκτηση απέναντι σε εκείνους που δεν σεβάστηκαν ούτε την αποστολή ούτε την προσφορά αυτών των ανθρώπων. Σε εκείνους που, αντί να αναγνωρίσουν την αξία της προσπάθειάς τους, επέλεξαν να εκμεταλλευτούν μια δύσκολη στιγμή.
Οι πυροσβέστες ζητούν το αυτονόητο: αξιοπρέπεια και σεβασμό. Και η κοινωνία οφείλει να απαιτήσει το ίδιο.
Γιατί αυτοί που μπαίνουν στις φλόγες για όλους μας, δεν μπορεί να βρίσκονται απροστάτευτοι όταν επιστρέφουν από τη μάχη.
