Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι μια ακόμη ημερομηνία για ευχές, λουλούδια και τυπικά μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι μια ημέρα υπενθύμισης ενός αγώνα που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες και που δυστυχώς παραμένει ακόμη επίκαιρος.
Κάθε 8 Μαρτίου ακούμε μεγάλα λόγια για ισότητα, σεβασμό και δικαιώματα. Όμως η πραγματικότητα πολλές φορές διαψεύδει τις δηλώσεις. Οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διακρίσεις, ανισότητες και το πιο τραγικό, βία μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.
Τα δικαιώματα της γυναίκας δεν υποστηρίζονται με χρωματισμένα τριαντάφυλλα. Υποστηρίζονται με πράξεις, με νόμους και με μια κοινωνία που δεν θα σιωπά μπροστά στην αδικία.
Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να επαναλαμβάνονται περιστατικά όπου γυναίκες δολοφονούνται από ανθρώπους που βρίσκονταν στο πιο κοντινό τους περιβάλλον! Από συντρόφους, συζύγους ή ακόμη και από μέλη της οικογένειάς τους. Αυτά τα εγκλήματα δεν μπορούν να βαφτίζονται «οικογενειακές τραγωδίες» ούτε «εγκλήματα πάθους». Είναι πράξεις βίας που έχουν συγκεκριμένα κοινωνικά χαρακτηριστικά και πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοιες.
Η Πολιτεία οφείλει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Να προχωρήσει στη θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως ιδιώνυμου εγκλήματος της ανθρωποκτονίας γυναικών από την οικογένεια ή τους συντρόφους τους ακριβώς επειδή είναι γυναίκες. Μια τέτοια αναγνώριση δεν είναι απλώς συμβολική, είναι ένα μήνυμα ότι η κοινωνία αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του φαινομένου και αποφασίζει να το αντιμετωπίσει.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας δεν πρέπει να είναι μόνο μια ημέρα ευγενικών χειρονομιών. Πρέπει να είναι μια ημέρα αφύπνισης. Μια υπενθύμιση ότι η ισότητα δεν είναι δεδομένη και ότι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια απαιτεί καθημερινή προσπάθεια.
Οι γυναίκες δεν ζητούν τίποτε περισσότερο από το να ζουν με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα.
Και αυτό δεν χαρίζεται με λουλούδια.
Κατακτάται με αγώνα και ρήξη με το κατεστημένο!
Ένα κορίτσι, μια γυναίκα μπορεί να καταφέρει τα πάντα!
Χρόνια πολλά σε κάθε γυναικά!
Γιώργος Αμέντας
Γιώργος Αμέντας
