Είναι σκληρή η αγροτική εργασία; Αν δεν ήταν δεν θα την είχε αποκηρύξει η γενιά μας κι η νεότερη γενιά. Όσο μικρότερη, μάλιστα, η κλίμακα της, τόσο δυσκολότερη και καθολικά απαιτητική ως προς τη δέσμευση χρόνου.
Δεν είναι μομφή η διαπίστωση ότι ο αγροτικός κόσμος της χώρας θαμπώθηκε και παραστράτισε από την ασφάλεια των επιδοτήσεων. Γαλουχήθηκε από τη δεκαετία του ‘80 με τη νοοτροπία ότι η επιδότηση αποτελεί το βασικό βραχίωνα του αγροτικού εισοδήματος και λιγότερο η παραγωγή. Φυσική συνέπεια η δραματική ετησίως μείωση της παραγωγικότητας, χωρίς να ενοχλεί ούτε τους παραγωγούς, ούτε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ούτε τις κατευθυντήριες κυβερνητικές πολιτικές.
Η επιδείνωση του επιχειρηματικού κλίματος και κυρίως η εκτίναξη του ενεργειακού κοστολογίου τα τελευταία χρόνια επηρέασε αυτονόητα και το αγροτικό επάγγελμα και οι εκτεταμένες λαθροχειρίες στη διανομή της επιδοματικής πίτας επανέφεραν με ένταση πια τα τρακτέρ και τις μαγκούρες στους δρόμους, ένα ελληνικό προχριστουγεννιάτικο έθιμο των δυο τελευταίων δεκαετιών.
Όλη αυτή η στρέβλωση (μικρός κλήρος – πολλά τρακτέρ – περιορισμένη παραγωγή) είναι η καθολική εικόνα του χώρου;
Από ένα εκπαιδευτικό σύστημα με υποτιμημένη τη σημασία της αγροτικής εκπαίδευσης ανθίζουν και πραγματικά λουλούδια. Στη Χίο έχουμε την τύχη να μας εμπνέει ένα από τα πιο ευωδιαστά. Η Αργυρώ Κουτσουράδη δεν θαμπώθηκε από τις επικίνδυνες αχτίνες της δημοσιότητας, δεν κάμφθηκε από τον ελάχιστο διαθέσιμο κλήρο, ούτε από την απομόνωση του νησιωτικού χώρου και κατακτά τη μια κορυφή μετά την άλλη.
Μετά την ανακήρυξη της ως η κορυφαία νέα Ευρωπαία αγρότισσα, μετά τη συμμετοχή της στα κορυφαία συνέδρια του χώρου ως εισηγήτρια, έπεισε μεγάλη εταιρεία τροφίμων και χορηγικό ίδρυμα να στηρίξουν το νέο βήμα της, την ανάπτυξη ενός μείγματος αφέψιμων με μορφή κύβου, με την παραχώρηση ενός μηχανήματος λυοφλειωτή, που θα δώσει νέα ώθηση στο σχέδιο της.
Η Αργυρώ είναι υπόδειγμα για τον μετασχηματισμό του αγροτικού μας χώρου. Αντιλαμβάνεται ότι το χωράφι πρέπει να παντρευτεί την ανησυχία της καινοτομίας για να περιορίσει την παρέμβαση των μεσαζόντων. Αξιοποιεί όλα τα εφόδια της αγροτικής της εκπαίδευσης και ανακαλύπτει πόρους επιβίωσης εκεί που για άλλους δεν υπάρχουν. Μοιράζει εξίσου το χρόνο της στο χώρο έμπνευσης της, το χωράφι, και στο γραφείο. Καταλαβαίνει την μεταποιητική αξία και την τολμά, αξιοποιώντας όλες τις σύγχρονες μεθόδους του μάρκετινγκ.
Η Αργυρώ θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει case study για όλη τη νέα γενιά αγροτών κι η φλόγα της να παρασύρει τη σύγχρονη αγροτική ζωή της χώρας. Νοιώθουμε περήφανοι που κυκλοφορεί ανάμεσα μας.
Νίκος Γεωργούλης
