Αγαπητέ Πάνο, Δεν σε γνωρίζω προσωπικά, μα νιώθω πως σε ξέρω. Νιώθω τον πόνο σου, γιατί είμαι κι εγώ πατέρας. Όταν βλέπω το πρόσωπο σου αδυνατισμένο, κουρασμένο μα με βλέμμα γεμάτο δύναμη, γεμάτο αποφασιστικότητα, νιώθω ένα μαχαίρι να σκίζει την ψυχή μου. Για την απεργία πείνας, για τον λόγο που σε έφερε εκεί ,για το παιδί σου, για την αλήθεια. Για αυτό το βασανιστικό γιατί, που ακόμη μετά από σχεδόν δύο χρόνια, ψάχνει απάντηση. Σκέφτομαι, αν ήμουν εγώ; Αν έθαβα το παιδί μου χωρίς να ξέρω τι του έκαναν; Ποιος…
ΠερισσότεραΈνα γράμμα στον Πάνο Ρούτσι- Γράφει ο Γιάννης Ν. Παληός
