Ετικέτα: Γιάννης Ν. Παληός

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ( ή Μια Βιβλιοπαρουσίαση )

diafaneia2

Πρίν λίγες μέρες έλαβα ένα βιβλίο 118+4 σελίδων, καλοτυπωμένο με ηλεκτρονική σχεδίαση της Δέσποινας Καρατζά, καλαίσθητο και εύχρηστο στην ανάγνωση! Ο τίτλος του με ξάφνιασε  μέχρι τη σελίδα 76 που δίνεται η …ερμηνεία του…Αλλά μεγάλη εντύπωση μου έκαμε το όνομα του συγγραφέα: ΓΙΑΝΝΗΣ Ν. ΠΑΛΗΟΣ…!   Τον Γιάννη γνωρίζω πάνω απο 10 χρόνια σαν ‘’αξιόμαχο’’ άνθρωπο της καθημερινότητας, ικανό στη διεύθυνση της εκδοτικής ‘άλφα πι’ και πρόθυμο να προσφέρει τη φιλική του γνώμη για το στήσιμο βιβλίου κάθε πελάτη του!!  Αλλά ποτέ δεν τον συνάντησα σαν …συγγραφέα βιβλίου ή μάλλον…

Περισσότερα

Γ.Παληός: Θυσίασαν το βουνό για μερικά κυβικά χώματος

diafaneia2

Ένα περιβαλλοντικό έγκλημα με την υπογραφή της «ανάπτυξης»   Οι μπουλντόζες και τα φορτηγά που επί δεκατέσσερις μήνες έκοβαν ασταμάτητα το βουνό πάνω από την ιστορική Μονή Μερσινιδίου αποχώρησαν, άφησαν όμως πίσω τους μια τεράστια οικολογική καταστροφή. Η δημιουργία του δανειοθαλάμου για την εξυπηρέτηση της επέκτασης του αεροδρομίου αποτέλεσε μια βίαιη παρέμβαση σε ένα τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, αφήνοντας μια βαθιά πληγή στη φύση, στην ιστορία και στη συλλογική μνήμη του τόπου μας. Μαζί με το βουνό καταστράφηκε και ένα κομμάτι της ιστορικής μας κληρονομιάς. Χάθηκε η αρχή της Ελληνόστρατας,…

Περισσότερα

Συγχαρητήρια του Ιατρού Αναστ. Ι. Τριπολίτη προς τον Γιάννη Ν. Παληό

diafaneia2

Ο ιατρός – αγγειοχειρουργός Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, εκφράζει τα συγχαρητήριά του προς τον Γιάννη Ν. Παληό για τη δυνατότητα που δίνει μέσα από τα γραπτά του να «ξυπνούν» αναμνήσεις, ευχαριστώντας παράλληλα για τη δημοσίευση δικών του κειμένων και στέλνοντας εγκάρδιες ευχές για καλοκαιρινή αντάμωση στη Χίο. Επίσης, με αφορμή άρθρο της «ΕΣΤΙΑΣ» για την εμπλοκή της Ρουμανίας στον πόλεμο της Ουκρανίας, προχωρά σε μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική παρατήρηση σχετικά με τον ρόλο των γυναικών σε υψηλές θέσεις ευθύνης διεθνώς. Αγαπητή «ΧΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ», Με ανάμεικτα συναισθήματα (συγκίνηση και έκπληξη) διάβασα…

Περισσότερα

Ένας ακόμη σπουδαίος άνθρωπος πέρασε από τη ζωή μας

diafaneia2

Έφυγε από κοντά μας ο Βαγγέλης Ρουφάκης… Και μαζί του μοιάζει να φεύγει ένα ακόμη κομμάτι από τα πιο όμορφα και αληθινά χρόνια της ζωής μας. Από τα πρώτα μας βήματα, τότε που με τον αδερφό μου, Αντώνη, ξεκινούσαμε το διαφημιστικό γραφείο και το τυπογραφείο, ο Βαγγέλης ήταν πάντα μαζί μας. Δίπλα μας, μαζί με τους αείμνηστους Νίκο Γιαλούρη, Δημήτρη Λαϊνά, Γιώργο Διλμπόη και Στέργιο Φασουλάκη. Άνθρωποι που ήταν συνεργάτες, αλλά και μέλη της οικογένειας. Άνθρωποι με τους οποίους μοιραστήκαμε όνειρα, αγωνίες, κόπους, δημιουργία και μια ολόκληρη διαδρομή ζωής. Ο…

Περισσότερα

Επιστροφή του εθίμου του ρουκετοπόλεμου στην αυθεντική λαϊκή παράδοση

diafaneia2

Ο Ρουκετοπόλεμος στον Βροντάδο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πασχαλινά θεάματα και έθιμα της Ελλάδας, με ρίζες που χάνονται στους αιώνες. Ωστόσο, ο απόηχος των φετινών εκδηλώσεων σημαδεύτηκε από σοβαρά περιστατικά, όπως ο τραυματισμός γυναίκας το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, αλλά και τραυματισμοί ρουκετατζήδων κατά την κατασκευή των ρουκετών σε εντελώς ακατάλληλους και μη ασφαλείς χώρους. Τα γεγονότα αυτά αναδεικνύουν με τον πιο έντονο τρόπο την ανάγκη επανεξέτασης του τρόπου διεξαγωγής του εθίμου. Σύμφωνα με την επικρατέστερη ιστορική εκδοχή, το έθιμο διαμορφώθηκε την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν οι κάτοικοι…

Περισσότερα

Στην ίδια θάλασσα πνίγονται σήμερα αυτοί που ήμασταν χθες

diafaneia2

Στο Μερσινίδι πνίγηκαν άνθρωποι που περπάτησαν το ίδιο ακριβώς μονοπάτι που περπάτησαν οι παππούδες και οι πατεράδες μας. Στην ίδια ακριβώς θάλασσα. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο: μια ξεριζωμένη πατρίδα.Και αυτό είναι που με εξοργίζει περισσότερο απ’ όλα.Γιατί αυτή η θάλασσα έχει γίνει υγρός τάφος. Το ’22, ήταν οι παππούδες μας που έρχονταν κυνηγημένοι με μια εικόνα στην αγκαλιά και όλη τη ζωή δεμένη σ’ έναν μπόγο. Το ’40, ήταν οι πατεράδες μας που έφευγαν μέσα στον πόλεμο, με φόβο, εξαθλίωση και πείνα. Όλοι αυτοί έφευγαν για να σωθούν. Και…

Περισσότερα

Η Ελεημοσύνη ως Διαχείριση της Φτώχειας, Η Αλληλεγγύη ως Προοπτική της Ανθρωπιάς

diafaneia2

Σε μια κοινωνία βαθιά ταξικά διαιρεμένη και δομικά διεφθαρμένη η ελεημοσύνη δεν αποτελεί πράξη ανθρωπιάς. Γεννιέται από την ανάγκη του συστήματος να διαχειρίζεται τις συνέπειες της εκμετάλλευσης χωρίς να αμφισβητείται η αιτία της. Είναι το φύλλο συκής μιας κυρίαρχης τάξης, που συσσωρεύει πλούτο από την δουλειά των εργαζομένων και ως αντάλλαγμα επιστρέφει ψίχουλα, απαιτώντας ευγνωμοσύνη αλλά το κυριότερο την απομάκρυνση και τον εφησυχασμό του κόσμου από τη διεκδίκηση. Ο καπιταλισμός με μαθηματική ακρίβεια παράγει φτώχεια. Χρειάζεται φτηνά, αναλώσιμα εργατικά χέρια και στρατιές ανέργων και αποκλεισμένων για να συμπιέζει την αξία…

Περισσότερα

Μια ζωή γεμάτη αγάπη & φως – Ο αποχαιρετισμός του Γιάννη Παληού στην κα Αντωνία Χαλλιορή

diafaneia2

Με λόγια γεμάτα συγκίνηση και βαθύ σεβασμό, ο Γιάννης Ν. Παληός αποχαιρετά την Κυρία Αντωνία Χαλλιορή, τη σύντροφο ζωής του Χιώτη ποιητή Κώστα Χαλλιορή. Η αποχαιρετιστήρια αναφορά του κ. Παληού τιμά μια ζωή γεμάτη αγάπη, αξιοπρέπεια και φως, που θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη όλων όσοι είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν. “Αντωνία Κ. Χαλλιορή. Μια Κυρία, μια ήρεμη δύναμη, μια ψυχή γεμάτη αγάπη. Χθες αποχαιρετήσαμε με βαθιά θλίψη την Κυρία Αντωνία Χαλλιορή, τη σύντροφο ζωής του μεγάλου Χιώτη ποιητή Κώστα Χαλλιορή. Μια γυναίκα αρχόντισσα, σπάνιας ευγένειας, καλοσύνης και ψυχικής…

Περισσότερα

Ένα γράμμα στον Πάνο Ρούτσι- Γράφει ο Γιάννης Ν. Παληός

diafaneia2

Αγαπητέ Πάνο, Δεν σε γνωρίζω προσωπικά, μα νιώθω πως σε ξέρω. Νιώθω τον πόνο σου, γιατί είμαι κι εγώ πατέρας. Όταν βλέπω το πρόσωπο σου αδυνατισμένο, κουρασμένο μα με βλέμμα γεμάτο δύναμη, γεμάτο αποφασιστικότητα, νιώθω ένα μαχαίρι να σκίζει την ψυχή μου. Για την απεργία πείνας, για τον λόγο που σε έφερε εκεί ,για το παιδί σου, για την αλήθεια. Για αυτό το βασανιστικό γιατί, που ακόμη μετά από σχεδόν δύο χρόνια, ψάχνει απάντηση. Σκέφτομαι, αν ήμουν εγώ; Αν έθαβα το παιδί μου χωρίς να ξέρω τι του έκαναν; Ποιος…

Περισσότερα

Πάλι το τίποτα στην πρόληψη, πάλι το πολύ στην καταστροφή

diafaneia2

Πάλι καήκαμε. Πάλι ζήσαμε την ίδια ασφυξία, την ίδια αδυναμία, την ίδια φρίκη. Η φωτιά που ξέσπασε στη Χίο από τους πρόποδες του Αίπους μέχρι κάθε γωνιά του νησιού μας δεν ήταν απλώς μια φυσική καταστροφή. Ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας εγκληματικής αδιαφορίας. Μιας πολιτικής που χρόνια τώρα μετατρέπει τα δάση μας σε προσάναμμα, τις υποδομές σε στάχτη κι εμάς σε θεατές της ίδιας μας της απώλειας. Δε δίνουν δεκάρα για την πρόληψη. Πόσο κοστίζει ο χειμερινός καθαρισμός των δασών; Πόσο ο ανοιξιάτικος καθαρισμός των δημόσιων χωραφιών από μόνιμο προσωπικό;…

Περισσότερα