Αντιμέτωποι με την πλήρη εγκατάλειψη βρίσκονται οι κάτοικοι των οδών Βικέλα, Κωνσταντινουπόλεως και Βαλιάδη στην περιοχή του Νοσοκομείου Χίου, όπου η τελευταία οργανωμένη ασφαλτόστρωση χρονολογείται πριν από περισσότερα από 30 χρόνια. Οι εικόνες που καταγράφονται σήμερα θυμίζουν τριτοκοσμική πραγματικότητα: βαθιές λακκούβες, φθαρμένο οδόστρωμα και σοβαροί κίνδυνοι για
πεζούς και οδηγούς.
Οι κάτοικοι, στην πλειονότητά τους εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, κάνουν λόγο για διαχρονική υποτίμηση της περιοχής τους.
«Νιώθουμε σαν δημότες δεύτερης κατηγορίας. Έχουμε απευθυνθεί επανειλημμένα στον Δήμο χωρίς αποτέλεσμα. Άσφαλτος έχει πέσει σε άλλα σημεία της πόλης και μάλιστα περισσότερες από μία φορές. Εδώ, τίποτα», δηλώνει κάτοικος της περιοχής.
Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι η συγκεκριμένη συνοικία βρίσκεται δίπλα στο Νοσοκομείο Χίου, έναν από τους πλέον κρίσιμους δημόσιους χώρους στο νησί. Η προσβασιμότητα ασθενών και επισκεπτών τίθεται υπό αμφισβήτηση, καθώς τα οχήματα κινούνται με δυσκολία σε δρόμους γεμάτους εμπόδια, ενώ για τους πεζούς η μετακίνηση είναι συχνά επικίνδυνη, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη φθορά του οδοστρώματος. Οι κάτοικοι επισημαίνουν και την έλλειψη βασικών υποδομών, όπως σωστός φωτισμός και σύγχρονα πεζοδρόμια, ενώ η κατάσταση χειροτερεύει με κάθε νεροποντή, καθώς τα νερά λιμνάζουν και η λάσπη κατακλύζει τα πάντα.
Την ίδια ώρα, σε άλλες περιοχές του αστικού ιστού της Χίου έχουν γίνει αλλεπάλληλες επεμβάσεις, με νέα στρώση ασφάλτου και επαναλαμβανόμενες εργολαβίες. Το γεγονός αυτό εντείνει τα παράπονα των κατοίκων των παραμελημένων δρόμων, που διαπιστώνουν πως η κατανομή των τεχνικών έργων δεν
ακολουθεί αντικειμενικά κριτήρια.
Το ζήτημα τίθεται πλέον ως πρόκληση για τις δημοτικές αρχές, οι οποίες καλούνται να εξηγήσουν γιατί ορισμένες περιοχές παραμένουν σταθερά εκτός προγραμματισμού τεχνικών έργων επί δεκαετίες. Οι κάτοικοι ζητούν να ενταχθούν άμεσα οι οδοί Βικέλα, Κωνσταντινουπόλεως και Βαλιάδη στον κατάλογο των έργων ασφαλτόστρωσης, καθώς –όπως υπογραμμίζουν– δεν ζητούν τίποτα παραπάνω από
ό,τι απολαμβάνουν ήδη άλλοι συμπολίτες τους.
Παντελής Κυδώνης
