-Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός-
Όπως έχω γράψει σε πρόσφατο άρθρο μου (κείμενό μου, αν προτιμάτε), είχα τη χαρά να υποδεχθώ προ ημερών στο «Δρομοκαΐτειο» όπου υπηρετώ στο Δ.Σ. επί 45ετία, τη Β΄ Τάξη του ΓΕΛ Βροντάδου
(Ομηρουπόλεως, σήμερα) Χίου! Εκεί, μεταξύ των συνοδευόντων τα παιδιά, γνώρισα και τον κ. Νίκο Κ. Χαβιάρα¹ , γιο του αείμνηστου Κώστα Χαβιάρα, βιβλιοπώλου, ο οποίος ήταν ένας εκ των ολίγων βιβλιοπωλών που μας εφοδίαζαν με τις «πρώτες ύλες» στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο όπου φοιτούσαμε τότε (από χαρτί και μολύβι, μέχρι σπάνια βιβλία) για αρκετές δεκαετίες!
Το βιβλίο το οποίο κρατώ αυτή τη στιγμή στα χέρια μου και του οποίου την κατασκευή (εκτύπωση, βιβλιοδεσία κλπ. κλπ.) είχε το «γειτονάκι» μου στη Χίο, ο Αντώνης Ν. Παληός (απεβίωσε νέος, το 2014), είναι ένα… κομψοτέχνημα! Από τη βιβλιοδεσία μέχρι την εκτύπωση! Χαίρεσαι να το κρατάς και να το διαβάζεις!… Πολύ καλά κάνει ο «σωστός» συγγραφέας του βιβλίου, ο οποίος αφού ευχαριστεί τον κ. Γιάννη Ν. Παληό, τις κυρίες Κική Χαρίτου και Δέσποινα Καρατζά, και τις Εκδόσεις «άλφα πι», αφιερώνει το βιβλίο στη μνήμη του Αντώνη Ν. Παληού, ο οποίος χάθηκε απρόσμενα και πρόωρα το 2014!…
Για το βιβλίο αυτό καθεαυτό, δεν θα τολμήσω να κάνω κριτική, διότι είναι πέραν των δυνάμεών μου, είναι πέραν των δυνατοτήτων μου, και εξηγώ. Εγώ είμαι ένας απλός άνθρωπος, ένας απλός ιατρός, που
παρά τη μόρφωσή μου σε τέσσερα (4) πανεπιστήμια (Θεσσαλονίκης, Αθηνών, Λονδίνου και Σηάτλ – Ουάσινγκτον/Βρετανική Κολομβία), δεν είμαι σε θέση να κρίνω το έργο ενός ΕΙΔΙΚΟΥ επιστήμονος με πολλούς τίτλους και πολλές ΕΙΔΙΚΕΣ σπουδές. Κάτι όμως που μπορώ να τονίσω είναι ότι μορφώθηκα διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, και δίνω ένα μικρό παράδειγμα.
Στη σελίδα 40 λοιπόν του βιβλίου, όπου φαίνονται οι φωτογραφίες του Πυθαγόρα και του Ευκλείδη, διαβάζω (μαθαίνω) ότι (αντιγράφω): «Ο μαθηματικός στα αρχαία ελληνικά της κλασικής εποχής ήταν, λοιπόν, ο πρόθυμος να μάθει, αυτός που έχει έφεση, δίψα για μάθηση και αργότερα έφθασε να σημαίνει αυτόν που καταγίνεται με τα μαθηματικά. Ενδιαφέρον έχει και η ετυμολογία της λέξης αριθμός – από το ρήμα αραρίσκω (=συνάπτω, ενώνω, συναρμόζω), με συγγενικές λέξεις τις άρθρον, άρτιος, άριστος και αρετή.»
Τελειώνοντας με την πιο πάνω αντιγραφή και αφού αντιγράψω (φωτογραφίσω) το εξώφυλλο του εξαίρετου (από κάθε άποψη) βιβλίου του κ. Χαβιάρα, ζητώ την άδεια να αντιγράψω την τελευταία σελίδα (όπισθεν εξώφυλλο) τού ως άνω πονήματος, μαζί με το βιογραφικό του συγγραφέα του βιβλίου, διότι όπως και ο αείμνηστος σήμερα πρ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος είχε πει και είχε γράψει «η πολλή σεμνότης κάνει κακό»!…
Να είσαι γερός αγαπητέ φίλε (επίτρεψέ μου) Νίκο Κ. Χαβιάρα, να ζήσεις πολλά χρόνια, για να μας προμηθεύσεις και άλλα εξαίρετα βιβλία σου, όπως αυτό που κρατώ στα χέρια μου!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Έτσι απλά υπογράφει το βιβλίο στο οποίο αναφερόμαστε παρά τους τίτλους του (Δρ.,
πανεπιστημιακός, κλπ.).
Υ.Γ.: (1) Στην «ΕΣΤΙΑ» της Κυριακής 3 Μαΐου 2026 και στη σελίδα 2, γράφει (ανώνυμος δημοσιογράφος): «Οι πολιτικοί του σήμερα, από τα περισσότερα κόμματα έως τον παθιασμένο συνομιλητή στις πολιτικές συζητήσεις, έχουν ένα κοινό: φανερή άγνοια των Ανθρωπιστικών Επιστημών και εμφανή λατρεία των “μαθηματικών” του εξουσιασμού και του προσωπικού “κέρδους”παντί τρόπω και μέσω (“Follow the money”, κλπ. κλπ.)»!..
Υ.Γ.:(2) Αρχές Μαΐου, ο κ. Χαβιάρας είχε την καλοσύνη να χαρίσει μερικά βιβλία του στην βιβλιοθήκη του «Δρομοκαϊτείου».
