«Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Ή σώζαμε τον τόπο μας ή τον χάναμε.»
— Εθελοντής από τα Νένητα
Όταν η φωτιά τύλιξε για ακόμη μία φορά το νησί της Χίου, δεν ήταν τα μέσα, ούτε οι μεγάλες υποσχέσεις που στάθηκαν ανάχωμα στην καταστροφή. Ήταν οι άνθρωποι. Αυτοί που έτρεξαν, χωρίς να περιμένουν εντολή. Αυτοί που στάθηκαν απέναντι στις φλόγες με μόνο τους όπλο την αγάπη για τον τόπο τους.
Στην πρόσφατη μεγάλη πυρκαγιά που χτύπησε τα Νότια και Κεντρικά του νησιού, οι εθελοντικές ομάδες της Χίου απέδειξαν ξανά τι σημαίνει αυταπάρνηση και συλλογικότητα.
Πρώτοι στον αγώνα βρέθηκαν οι Εθελοντές Ιωνίας, με ταχύτητα, συντονισμό και δικά τους μέσα, μπαίνοντας στα μέτωπα πριν ακόμη υπάρξει πλήρης κινητοποίηση. Τους πλαισίωσαν η Ομάδα Όμικρον (ΟΜΙΚΡΟΝ), με εμπειρία σε δύσκολες παρεμβάσεις, και η ΛΕΦΕΔ Χίου, που συμμετείχε οργανωμένα με προσωπικό και οχήματα, υποστηρίζοντας το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων. Άμεση ήταν και η κινητοποίηση της Ομάδας “Άγιος Γεώργιος Καρδαμύλων”, με μέλη που γνωρίζουν τη φύση του νησιού και έχουν βρεθεί ξανά σε αντίστοιχα μέτωπα.Ενεργό ρόλο διαδραμάτισαν και οι Πρόσκοποι Χίου, ενισχύοντας τις προσπάθειες με υλικοτεχνικά μέσα και ανθρώπινο δυναμικό, ενώ στήριξαν με οργανωτική βοήθεια, διανομές υλικών και επικοινωνία. Τέλος, καθοριστική ήταν και η συμβολή απλών κατοίκων, άτυπων ομάδων πολιτών, που με σωλήνες ποτίσματος, κλαδιά, λάστιχα, ακόμα και γυμνά χέρια, μπήκαν μπροστά στα σπίτια τους για να προστατέψουν το δάσος, τα ζώα και την καθημερινότητά τους.
«Αν δεν ήταν οι εθελοντές, σήμερα θα θρηνούσαμε πολλά περισσότερα. Αυτοί κράτησαν όρθιο το νησί», ανέφερε κάτοικος από τον Καταρράκτη.
Κανείς τους δεν περίμενε εντολή. Πολλοί από αυτούς δεν φαίνονται καν σε κάμερες και δελτία Τύπου. Όμως χωρίς αυτούς, τα καμένα στρέμματα θα ήταν πολλαπλάσια.
Για μια ακόμη φορά, αναδεικνύεται η ανάγκη να ενισχυθούν αυτές οι ομάδες με εξοπλισμό, θεσμική αναγνώριση και εκπαίδευση. Όχι τιμητικά. Αλλά λειτουργικά. Γιατί αποδεδειγμένα είναι εκεί όταν οι άλλοι απουσιάζουν ή καθυστερούν.
Η Χίος χρωστάει πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους. Και τους το οφείλει εμπράκτως, όχι μόνο με χειροκροτήματα.
Παντελής Κυδώνης
