Η πρώτη εικόνα του επισκέπτη από το λιμάνι και μια απλή πινακίδα που… λείπει – Όταν μιλάμε για αναπλάσεις, αλλά ξεχνάμε τα αυτονόητα
Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται μεγάλα έργα, εκατομμύρια ευρώ, μελέτες επί μελετών και μεγαλόπνοα σχέδια. Χρειάζονται απλώς κοινή λογική.
Και μία από αυτές τις στιγμές βρίσκεται στην καρδιά της πόλης της Χίου, λίγα μόλις μέτρα από το λιμάνι.
Πού είναι, λοιπόν, η οδός Κανάρη;
Για έναν Χιώτη η απάντηση είναι αυτονόητη. Για έναν επισκέπτη, όμως, που μόλις κατέβηκε από το πλοίο, φαίνεται πως δεν είναι καθόλου αυτονόητη.
Η οδός Κανάρη αποτελεί έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης και ουσιαστικά έναν από τους πρώτους δρόμους που συναντά ο επισκέπτης όταν φτάνει στη Χίο ακτοπλοϊκώς. Είναι ο δρόμος από τον οποίο περνά καθημερινά μεγάλος αριθμός επισκεπτών, τουριστών, οδηγών και κατοίκων.
Κι όμως, στην αρχή της οδού, εκεί όπου θα περίμενε κανείς να υπάρχει μία ευδιάκριτη πινακίδα με το όνομα του δρόμου, η σήμανση απουσιάζει.
Μία πινακίδα υπάρχει στο άλλο σημείο του δρόμου, όταν πλέον ο επισκέπτης έχει διανύσει την απόσταση και έχει… βρει μόνος του πού βρίσκεται.
Και κάπου εδώ αρχίζει το παράδοξο.
Ένας επισκέπτης, που έρχεται για πρώτη φορά στο νησί, κατεβαίνει από το πλοίο, παίρνει τις αποσκευές του, επιβιβάζεται ενδεχομένως σε ένα αυτοκίνητο και προσπαθεί να προσανατολιστεί. Θέλει να βρει έναν δρόμο, ένα ξενοδοχείο, ένα κατάστημα, μία υπηρεσία ή απλώς να καταλάβει σε ποιο σημείο της πόλης βρίσκεται.
Και αντί να τον βοηθήσουμε με το αυτονόητο, τον αφήνουμε να ψάχνει.
«Καταντούμε κουραστική», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο επισκέπτη που αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να φτάνει σε έναν τουριστικό προορισμό και να μην μπορεί να εντοπίσει ούτε το όνομα του κεντρικού δρόμου από τον οποίο περνά.
Η απάντηση βέβαια μπορεί να είναι η εύκολη: «Βάλε GPS».
Μόνο που ένας τουριστικός προορισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τη σήμανση της πόλης με τη λογική ότι όλοι διαθέτουν κινητό τηλέφωνο, εφαρμογές πλοήγησης και ξέρουν να τις χρησιμοποιούν.
Και κυρίως, δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
Η σωστή σήμανση στους δρόμους αποτελεί βασικό στοιχείο μιας οργανωμένης πόλης. Είναι ζήτημα λειτουργικότητας, εξυπηρέτησης και, τελικά, πολιτισμού.
Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική.
Μία καλαίσθητη, ευδιάκριτη και σωστά τοποθετημένη πινακίδα στην αρχή της οδού Κανάρη θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα. Το κόστος είναι ελάχιστο μπροστά στα χρήματα που δαπανώνται για έργα ανάπλασης, μελέτες και παρεμβάσεις στην πόλη.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αντίφαση.
Μιλάμε διαρκώς για αναπλάσεις, αλλαγή της εικόνας της πόλης, τουριστική ανάπτυξη και βελτίωση της καθημερινότητας, αλλά την ίδια ώρα αδυνατούμε να εξασφαλίσουμε τα στοιχειώδη.
Πριν αλλάξουμε πεζοδρόμια, πριν σχεδιάσουμε νέες πλατείες και πριν αναζητήσουμε εντυπωσιακές παρεμβάσεις, ίσως θα έπρεπε να κοιτάξουμε γύρω μας και να διορθώσουμε όσα βλέπουμε καθημερινά.
Γιατί η εικόνα ενός τόπου δεν διαμορφώνεται μόνο από τα μεγάλα έργα.
Διαμορφώνεται και από μία πινακίδα.
Από έναν καθαρό δρόμο.
Από έναν σωστά φωτισμένο χώρο.
Από την ευκολία με την οποία ένας επισκέπτης θα καταλάβει πού βρίσκεται και πού πρέπει να πάει.
Η Χίος δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει τέτοιες λεπτομέρειες στην τύχη. Ιδιαίτερα όταν ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της τοπικής οικονομίας.
Δεν ζητάμε θαύματα. Δύο πινακίδες ζητάμε.
Μία στην αρχή της οδού Κανάρη και, εφόσον χρειάζεται, μία ακόμη σε κατάλληλο σημείο για την καλύτερη καθοδήγηση όσων φτάνουν από το λιμάνι.
Τόσο απλά.
Γιατί τελικά, πριν πάμε μπροστά, πρέπει πρώτα να ξέρουμε… πού βρισκόμαστε.
Και σήμερα, στην κεντρικότερη είσοδο της πόλης, φαίνεται πως ούτε αυτό δεν είναι πάντα αυτονόητο.
Ας ξεκινήσουμε επιτέλους από τα αυτονόητα. Αναπλάσεις θέλουμε, αλλά μια πινακίδα στην Κανάρη δεν βάλαμε!
Του Παντελή Κυδώνη
