Έγραφα πριν τρία χρόνια:
Ένας φίλος μου, όταν τον καλέσω μέσω διαδικτύου για να μιλήσουμε δια ζώσης κατά κάποιον τρόπο επειδή βλέπει ο ένας τον άλλο και θέλει να μου κάνει πλάκα και επειδή συχνά πυκνά πηγαίνει για κατούρημα μου λέει:
“Ούτε να κατουρήσει κανείς δεν μπορεί” και αυτό το γράφω επειδή σήμερα 14 Μαΐου 2022 και περί ώρα 01.05 σηκώθηκα για κατούρημα (και όλοι και όλες οι σεμνότυφοι να μην ξεχνάμε ότι την λέξη κατουρήσω την λέμε στην καθομιλουμένη και στην οικογένεια και με φίλους και με παρέες και δεν λέμε πχ πάω να ουρήσω ή αυτός ουρήθηκε πάνω του από τον φόβο του, αλλά κατουρήθηκε από τον φόβο του) και μόλις γύρισα στο κρεβάτι μου, μεγάλο ταρακούνημα και μήνυμα στο κινητό μου για τον ισχυρό σεισμό που έγινε νοτιοανατολικά της Χίου και ώρα 01.08 και κάτι δευτερόλεπτα, εγώ απ’ ευθείας έστειλα μήνυμα στα Φιλαράκια μου στον ΣΚΑΪ για το συμβάν και απ’ ευθείας η Δέσποινα Χριστοπούλου που έχει βάρδια επικοινώνησε μαζί μου και μάλιστα έγραψε και στην ανάρτηση μου ότι ο σεισμός ήταν 4,1 και πολλοί φίλοι μου μέχρι και 4,5 Ρίχτερ…πάντως εγώ πιστεύω ότι ήταν κοντά στους 5 βαθμούς Ρίχτερ .
Τώρα πως ξεκίνησα να γράφω με αυτό τον πρόλογο αφού τίτλο έβαλα οι Παστελάδες της Χίου “Γιορτές και Πανηγύρια”; εξηγούμαι ότι αμέσως μετά τον σεισμό είδα στο προφίλ μου στο Facebook στις αναμνήσεις παλαιό μου κείμενο: ο “Άγιος Σίδερος της Καλλιμασιάς” που σήμερα γιορτάζει ο Χιωπολίτης Άγιος μας Ισίδωρος και Ξύπνησαν χιλιάδες αναμνήσεις από την παιδική μας ηλικία δεκαετίες 1950 1960 με τους Παστελάδες της Χίου και δει της Καλλιμασιάς που ήταν τα κινητά ζαχαροπλαστεία της εποχής εκείνης όπως δείχνει η μία φωτογραφία έξω από την εκκλησία της Παναγίας της Καλλιμασιάς με τον Ταβλά του Παντελή Μπόλια (Αγλαμάς) και μάλιστα και ο δεύτερος από αριστερά ο ξάδελφος μου Γιάννης Ψαλτάκης που βρίσκεται στην Αυστραλία μαζί με την οικογένεια του και όλοι οι παλαιοί φίλοι και γνώριμοι χωριανοί μας που είναι πολλοί για να τους αναφέρω έναν έναν … και φυσικά με την άσπρη ποδιά ο “Αγλαμάς” με όλα τα γλυκά πάνω στον Ταβλά του και αναφέρω μερικά: μπακλαβάς, χανουμάκια, κανταΐφι, γλυφιτζούρια, καραμέλες, κοκοράκια, ζαχαρόμηλα, παστέλι, φυστικοπάστελο, πολίτικο και πολλά άλλα.
Τον Αγλαμά τον έζησα από μικρό παιδί πολύ καλά στο πατρικό του σπίτι που ήταν δίπλα στις γιαγιάς μας της Αργυρώ Σούλη το γένος Σωτηράκη την λεγόμενη Κουτσουμπέρενα
εκατό μέτρα από την πάροδο που πηγαίνει για τoν Άγιο Σίδερο, καθώς επίσης και με γειτόνους τον Νίκο Μάρακα με την οικογένεια του με το μπουζούκι και από κάτω την φιλενάδα της θείας μου της Νίτσας την λεγόμενη Βέμπο.
Στο πατρικό του σπίτι έμενε πλέον μόνο η μητέρα του…(γιατί ο Παντελής παντρεύτηκε και πήγε στο σπίτι της γυναίκας του δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας στην πλατεία)… υπήρχε μεγάλος ξυλόφουρνος όπου φούρνιζε τα ταψιά με τα γλυκά και κατόπιν τα σιρόπιαζε το ένα κρύο το άλλο ζεστό για να σιροπιάσει καλά και γλείφαμε τα δάκτυλα μας!
Αλλά θα ήταν παράλειψη μου και μεγάλη αδικία να μην αναφερθώ και στους άλλους
Παστελάδες της Καλλιμασιάς την αξέχαστη εποχή της αγνότητας και της ξέγνοιαστης παιδικής μας ηλικίας που ήταν εκτός του Αγλαμά ο Στέφανος Πουλερές και αυτός με τον ταβλά γεμάτο γλυκά που έμενε δίπλα στον αρχαίο Πύργο όπου πετούσαμε τα άστρα (χαρταετούς) αλλά δυστυχώς κάποιοι ανεγκέφαλοι αιρετοί τον γκρέμισαν και τον έκαναν πλατεία, επίσης ο Γιάννης Νομικός καθώς και ο Κουτσονικόλας με το παστέλι μέσα στους τενεκέδες και απ’ ότι θυμάμαι ο Κουτσονικόλας είχε το καλύτερο παστέλι!
Όπως αναφέρω γιορτές και πανηγύρια, αλλά τα χρόνια εκείνα καθημερινά ήταν μέσα στο χωριό και ειδικότερα έξω από το Δημοτικό σχολείο μας και πάντοτε σε όλα τα πανηγύρια και στους χορούς και τα γλέντια εκτός από τις εκκλησίες.
Πριν λίγες μέρες την μεγάλη Εβδομάδα μέσα στην Απλωταριά της Χίου συνάντησα δύο τρείς πλανόδιους Παστελάδες και μάλιστα έβγαλα φωτογραφίες με την άδεια τους παλιούς μου πελάτες με μπακάλικο στο Νεχώρι της Χίου τον Δημήτρη Πρωάκη με την γυναίκα του να έχουν στήσει τον πάγκο τους με το παστέλι διαφόρων τύπων και όλα τα προϊόντα τους ζαχαρώδη, καραμέλες, ζαχαρόμηλα, μαντολάτο, μαστιχόπιττα κλπ και μάλιστα πιάσαμε την κουβέντα και θυμηθήκαμε τα παλιά χρόνια.
Έφθασε κοντά μας και ο 90χρονος Ανέστης Παροικάκης και ήθελε να με κεράσει παστέλι επειδή το Πάσχα θα γιόρταζε και για να μην του χαλάσω το χατίρι έφαγα πολίτικο παστέλι που είναι μαλακό και του ευχήθηκα τα χρόνια πολλά!
Όπως διαπίστωσα ενώ τα παλιά χρόνια υπήρχαν πολλοί Παστελάδες στα χωριά μας δυστυχώς σήμερα έχουν μείνει ελάχιστοι και οι δύο είναι από το Νεχώρι όπως η οικογένεια του Δημήτρη Πρωάκη που έχει δημιουργήσει σύγχρονη βιοτεχνία με όλα αυτά τα ζαχαρώδη με γεύση μαστίχας και κυκλοφορούν και στα σούπερ μάρκετ και περίπτερα.
Εύχομαι τόσο στην οικογένεια του Δημήτρη Πρωάκη όσο και σε όλους που ασχολούνται με όλα αυτά τα παραδοσιακά αγνά γλυκά και προϊόντα να παραμείνουν ζωντανά και να υπάρχει διάδοχος κατάσταση για να μας θυμίζουν τις γλυκές παιδικές αναμνήσεις της αγνότητας και της ξέγνοιαστης ζωής και ανεμελιάς που ζούσαμε χωρίς φόβο και τρόμο όπως συμβαίνει την σήμερον με όλη την εγκληματικότητα.
Εύχομαι για την σημερινή γιορτή του Αγίου Ισίδωρου Χρόνια Πολλά με Υγεία και Χαρά σε όλες και σ’ όλους τους εορτάζοντες και να χαίρονται τις οικογένειες τους και να είναι Γεροί καί Δυνατοί Χαρούμενοι και Ευτυχισμένοι και με το χαμόγελο στα χείλη Αισιοδοξία και προπαντός Ειρήνη!
Καλό ξημέρωμα Ελληνίδες και Έλληνες απανταχού γης με Υγεία και Χαρά και προπαντός Αισιοδοξία και Ειρήνη!
Χίος 14 Μαΐου 2022
Λευτέρης Πυκνής
(Μαλλιάς) Καλλιμασιώτης
ΥΓ: Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο γιατί πριν λίγη ώρα και συγκεκριμένα 01.51 της 14ης Μαΐου 2025 κτύπησε το έξυπνο κινητό μου και μας προειδοποίησε ότι έγινε μεγάλος σεισμός σε απόσταση 359 χιλιομέτρων και ισχύος 6,3 Ρίχτερ και να είμαστε σε επιφυλακή για τυχόν μετασεισμούς. Πάντως εγώ παρ ότι ήμουνα ξυπνός δεν ένοιωσα κανένα ταρακούνημα! Αλλά όπως φαίνεται οι συμπτώσεις πολλές φορές κάτι θέλουν να μας θυμίζουν! Αισιοδοξία και θάρρος και ψυχραιμία χρειάζεται!
