Ένα χρόνο μετά την εκκίνηση του προγράμματος «Σπίτι μου ΙΙ», η εικόνα στην αγορά κατοικίας δεν απέχει πολύ από το χάος. Το πρόγραμμα, που δήθεν στόχευε να διευκολύνει τους πολίτες να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι, φαίνεται ότι έχει μετατραπεί σε μια οικονομική παγίδα.
Μόλις 2.500 δικαιούχοι από περίπου 20.000 έχουν καταφέρει να εκταμιεύσουν το δάνειο και να αγοράσουν σπίτι. Το πρόβλημα είναι προφανές: οι κυβερνητικές πολιτικές και η διαχείριση του προγράμματος έχουν οδηγήσει σε δραματική αύξηση του κόστους απόκτησης των ακινήτων που εντάσσονται σε αυτό. Ένα σπίτι που πέρυσι κόστιζε 150.000 ευρώ σήμερα φτάνει, σύμφωνα με μεσίτες, σχεδόν τις 200.000 ευρώ.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι δικαιούχοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά, ενώ η ερώτηση που προκύπτει είναι ποιοι τελικά καρπώνονται τα οφέλη του προγράμματος. Η υπόθεση αυτή δείχνει για πολλοστή φορά ότι το επικοινωνιακό σκέλος προηγείται της ουσίας και ότι οι πολίτες, για ακόμα μία φορά, αντιμετωπίζονται σαν αριθμοί στα χαρτιά, όχι σαν πραγματικοί άνθρωποι που χρειάζονται στέγη.
Μένει να φανεί ποιο «επικοινωνιακό τρικ» θα επιχειρηθεί τώρα για να δικαιολογηθεί το αδιέξοδο και να παρουσιαστεί το πρόγραμμα ως επιτυχημένο, την ώρα που οι αριθμοί και η πραγματική αγορά ακινήτων διαψεύδουν κάθε υπόσχεση.
