Κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα παρακολουθούμε σχεδόν το ίδιο έργο. Μεγάλες πυρκαγιές, δάση που χάνονται μέσα σε λίγες ώρες, οικισμοί που εκκενώνονται, άνθρωποι που βλέπουν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται και πυροσβέστες που δίνουν μια άνιση μάχη με τις φλόγες. Και όταν η καταστροφή ολοκληρωθεί, ακούμε σχεδόν πάντα την ίδια εξήγηση: ακραίες θερμοκρασίες, ισχυροί άνεμοι, παρατεταμένη ξηρασία και, πάνω απ’ όλα, κλιματική κρίση. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η κλιματική κρίση δεν υπάρχει ή ότι δεν κάνει τις πυρκαγιές δυσκολότερες και πιο επικίνδυνες. Όμως εδώ υπάρχει μια μεγάλη…
ΠερισσότεραΠόσες «συμπτώσεις» χρειάζονται μέχρι να αρχίσουμε να βλέπουμε το μοτίβο;
