Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ, ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΝΟΙΑ

Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός… κάποιας ηλικίας

 

Ευρισκόμεθα στο τρίτο 10ήμερο του Αυγούστου. Είναι Κυριακή πρωί, μετά την εκκλησία, όταν ακούγεται «δειλά» το κουδούνι της πόρτας μας (περιοχή: Δασκαλόπετρα-Βροντάδος). Κάποιος (κάποια;) από την οικογένεια άνοιξε και παρέλαβε από τα χέρια κάποιας ηλικιωμένης κυρίας ένα ευμέγεθες δέμα περίπου 2 κιλών. Το δέμα ήταν παγωμένο και περιείχε μικρούς σκορπιούς και άλλα μικρά ψάρια της σούπας!… Σε ερώτησή μου αργότερα «ποια ήταν η ηλικιωμένη κυρία που μας έφερε το
δώρο;» (γιατί περί δώρου επρόκειτο), κανένας από την οικογένειά μας δεν μπορούσε μετά βεβαιότητας να απαντήσει¹!…

 

Κι έρχομαι στο «δια ταύτα»: Είμαι 85 ετών (όχι ακόμα, ακριβώς) κι έχω βγει στη σύνταξη προ 12-13 ετών! Υπηρέτησα και στον Ιδιωτικό και στον Δημόσιο Τομέα (ως πανεπιστημιακός), και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό! Είχα πολλές χαρές κι άλλες τόσες πίκρες! Δεν είμαι υπέρ του παράνομου χρηματισμού (διάβαζε «φακελάκι»), αλλά πάντα ήθελα ένα ευχαριστώ κι ένα χαμόγελο!… Σπανίως είχα και κάτι τυχερό (σε είδος), όπως πρόσφατα τα ψαράκια της σούπας που μου έφεραν σήμερα στην
πόρτα μου!…

 

Με την ευκαιρία θα αναφερθώ και σε ένα δυσάρεστο θέμα: Τη νοσηλεία στα Κρατικά Ψυχιατρεία² . Ευρισκόμενος λοιπόν επί 45 χρόνια³ στο Διοικητικό Συμβούλιο του «Δρομοκαϊτείου» Ψυχιατρικού
Νοσοκομείου Αθηνών (4 θητείες ως Πρόεδρος Δ.Σ.), διαπίστωσα ότι ο ψυχασθενής συνάνθρωπός μας αποτελεί όχι μόνο βάρος, αλλά και ψόγο για την οικογένειά του (βέβαια υπάρχουν και οι εξαιρέσεις).

Έρχονται, τον παραδίδουν στους θεράποντες ιατρούς και… μέχρι εκεί. Σπανίως τον επισκέπτονται και κάποτε δεν τον παραλαμβάνουν ούτε ως νεκρό!…

 

Αγαπητοί μου Αναγνώστες και Αναγνώστριες,
Σκέπτομαι ότι ο Άγιος (Αρχάγγελος) Μιχαήλ με… ξέχασε ή μάλλον κάνει πολλά λάθη: παίρνει τους νέους και τους χρήσιμους κι αφήνει τους γέρους και τους άχρηστους! Για πόσους «άδικους» θανάτους δεν
μαθαίνομε καθημερινά (κυρίως από τροχαία). Κι ας μην ξεχνάμε και τον καρκίνο που δεν ξεχωρίζει ηλικία!… Στέλνει στον Κάτω Κόσμο μικρούς και μεγάλους!…

Αλλά πολύ σας κούρασα! Σας εύχομαι «καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και διακοπών»!

Και του χρόνου με Υγεία, ιδίως στους νέους!…

Με εκτίμηση,

Αναστάσιος Ι.
Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός


1 Μετά από κάποια… έρευνα, διαπίστωσα ότι τα ψαράκια τα φέρνει (κάθε χρόνο) το
Δεσποινάκι του Κ. (απόρρητα προσωπικά δεδομένα).

2 Γράφω στον πληθυντικό, διότι η ίδια κατάσταση επικρατεί σε ΟΛΑ τα ψυχιατρεία, όλης της
Ελλάδος!…

3 Αμισθί (τιμητική θέση), Χιώτικο Κληροδότημα… γαρ!

Σχετικές δημοσιεύσεις