Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός και Μέλος του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου»¹
Έχοντας κακές αναμνήσεις αυτή τη χρονιάρα ημερομηνία (όλα τα παράξενα… Πρωτομαγιές έτυχε να γίνουν) σκέφθηκα να κάνω μια βόλτα στο Ψυχιατρείο, παρά το γεγονός ότι δεν έχω υπεύθυνη θέση (ούτε Πρόεδρος, ούτε Αντιπρόεδρος Δ.Σ. είμαι αυτή την εποχή), διότι ο μεν Πρόεδρος έχει προσωπικό πρόβλημα (είχε), ο δε Αντιπρόεδρος ήταν στο Ίδρυμα την προηγουμένη. Οδηγώντας λοιπόν σε άδειους δρόμους(!) «πέταξα» κυριολεκτικά (27 λεπτά, τα 17 χιλιόμετρα που χωρίζουν το σπίτι μου από το νοσοκομείο!…).
Μπαίνοντας στο χώρο μας, διαπίστωσα ότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα σταθμευμένα λόγω της αργίας (απεργίας; ακόμα δεν έχω καταλάβει), όμως στο χώρο του Εφημερείου είδα κίνηση. Λόγω της Γενικής Εφημερίας του νοσοκομείου, υπήρχαν στο χώρο των Επειγόντων Περιστατικών (στο Εφημερείο δηλαδή) 6 ή 7 αστυνομικά αυτοκίνητα και 2 ασθενοφόρα! Τα αστυνομικά αυτοκίνητα (για όσους δεν το γνωρίζουν) μεταφέρουν «ζόρικους» (επικίνδυνους) ασθενείς ή/και εγκαταλελειμμένους συνανθρώπους μας!… Αφού λοιπόν έκανα μια βόλτα στο Εφημερείο για να… εμψυχώσω τους εργαζομένους (τους εφημερεύοντες, αν προτιμάτε) σκέφθηκα να κάνω και μια βόλτα στην Παθολογική Κλινική² , η οποία αυτή τη στιγμή έχει το μεγαλύτερο πρόβλημά μας: ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ!… Πράγματι, διαπίστωσα πράγματα που ΔΕΝ γράφονται, αλλά είμαι σε θέση να τα επιδείξω και να τα ΑΠΟΔΕΙΞΩ όπου και όταν χρειασθεί.
Αγαπητοί Αναγνώστες (και Αναγνώστριες βέβαια) των κειμένων μου, Συνηθίζομε να γράφομε (ή να υπονοούμε) ότι «για όλα φταίει το Κράτος», δηλαδή αυτοί που μας κυβερνούν κλπ. κλπ.! Εγώ πολιτικό
πρόσωπο δεν είμαι και έχω… «επιβιώσει» στο Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» επί 45 χρόνια (άμισθος βέβαια). Έχομε επιστρέψει (όλο το Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» βέβαια) μετά από 4 διωγμούς (παύσεις) προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας! Έχω αφιερώσει πολλές εργατοώρες (ημέρες) από την επιστημονική και οικογενειακή μου ζωή στο «Δρομοκαΐτειο» και θεωρώ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ να εγκαταλείπουν οι συγγενείς τους ανθρώπους τους (το ΑΙΜΑ τους) στα ψυχιατρεία και ούτε να τους
επισκέπτονται, ούτε καν για να τους… θάψουν!…
Κάνω έκκληση: Αδέλφια, μην εγκαταλείπετε τους δικούς σας στα ψυχιατρεία! Δεν είναι ντροπή να πάσχει κάποιος (ή κάποια βέβαια) από ψυχική νόσο!… Για σκεφθείτε το (διπλοσκεφθείτε το, σας παρακαλώ!…).
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
1 Ο κ. Τριπολίτης ευρίσκεται επί 45 χρόνια στο Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» (τετράκις ως Πρόεδρος Δ.Σ.) και έζησε από κοντά τους Ανδρέα Λαιμό, Κωνσταντίνο Φαφαλιό και άλλους επιφανείς Χιώτες. Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.
2 Συνηθίζω να λέω και να γράφω ότι η Παθολογική Κλινική είναι η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ, είτε Γενικό είναι το νοσοκομείο, είτε Ειδικό, όπως το δικό μας!…
