Κατηγορία: Ποίηση

Νατάσα Θάνου: Η ζωή είναι μια…

diafaneia2

Τίτλος: Η ζωή είναι μια… Η ζωή είναι μια… Ασε τον νου να πετάξει… Ψηλά στον ουρανό να φτάσει… Να περάσει τα σύννεφα το σύμπαν… Ανοιξε τα φτερά σου … Ξεκλείδωσε τα ονειρά σου… Και ξεπέρασε κάθε φαντασία… Η ζωή είναι μια… Το όνειρο μέρος αυτής… Αξίζει να το ζήσεις… Με αέρινη χαρά να πετάξεις… Πορεία νέα να χαράξεις… Ξεπέρασε φραγμούς και σκιές… Σβύσε το πληγωμένο χθές… Λύσε αλυσίδες βαριές … Και άνοιξε τα δικά σου φτερά… Άσε την λύπη να πνιγεί στην χαρά… Νιώσε την ελευθερία … Της σκέψης…

Περισσότερα

Τα σχολεία άνοιξαν… ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ Ποίημα του Μπ. Μπρέχτ..

diafaneia2

   Τίτλος:Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη / Σαν ανοίγουν τα σχολεία   Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη σαν ανοίγουν τα σχολεία, Στις συνοικίες οι γυναίκες μπαίνουν στα χαρτοπωλεία. Και αγοράζουν σχολικά βιβλία και τετράδια για τα παιδιά τους. Απελπισμένες ψάχνουν στα τριμμένα τσαντάκια τους και την τελευταία δεκάρα, όλο παράπονο που η γνώση είναι τόσο ακριβή. Κι όμως μήτε που υποπτεύονται Πόσο κακή είναι η γνώση Που προορίζεται για τα παιδιά τους Μπ. Μπρεχτ Μπέρτολτ Μπρεχτ «76 ΠΟΙΗΜΑΤΑ», Μετάφραση: Πέτρος Μάρκαρης, Εκδόσεις Θεμέλιο. Καλή σχολική Χρονιά σε όλους τους μικρούς μαθητές της…

Περισσότερα

Θοδωρής Μαντάς: Νερό πικρό θαλασσινό.

diafaneia2

Νερό πικρό θαλασσινό Έκλεισα μέσα στην ψυχή,  ένα αέρα με βροχή, μαζί με ένα μυστικό, νερό πικρό θαλασσινό. Πληγή  μου άνοιξε βαθιά, κάθε βραδιά με τυραννά,  μη με ρωτάς δεν θα στο πω,  το κουβαλάω σαν σταυρό. Βαδίζω μες στην μοναξιά, ρακένδυτος δίχως φιλιά και σαν κοιτώ τον ουρανό, μονάχα σύννεφα θα δω. Να ‘ταν  ο έρωτας χαρά, να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και το ταξίδι της ζωής να ‘ταν η άνοιξη της γης. Άλλαξα με τον καιρό, παπούτσι φόρεσα στενό, νερό πικρό θαλασσινό… μου πήρες ότι αγαπώ. Θοδωρής Μαντάς.…

Περισσότερα

Ελένα Γραμμένου-Μαυροειδή. ‘Άτιτλο’

diafaneia2

Άτιτλο. Μισή θάλασσα και μισή στεριά χωρίστηκε η καρδιά μου, αφού κι ότι αγαπώ, το πήρε μακριά μου… Πέσμου αν μ ‘ ακούς τα δειλινά, ακούγεται η φωνή μου… Πέσμου, η αλμύρα σου έφερε ποτέ τα δάκρυα μου… Και το φεγγάρι, σαν θωρείς, ποτέ μην το ρωτήσεις, αν με έχει δει να κλαίω… Άκου, μέσα στην νεκρική σιωπή της νύχτας, άκου, αυτήν την ώρα πως κλαίει η γοργόνα, με πόσο πάθος στην φωνή, ζητάει την αγάπη… Κοίτα τα αστέρια, όσο κι αν λάμπουν, το φως τους δεν φτάνει στη γη……

Περισσότερα

Κώστας Βασιλάκος: Διάφανη βροχή.

diafaneia2

Διάφανη βροχή Στην ανομβρία διεξόδων, οι άνθρωποι δημιουργούν αστέρια στη σφαίρα του αδύνατου. Κι’ εσύ, ο ουρανός τους στο σύμπαν του εφικτού. Η διάφανη βροχή, λεπτομέρεια που διαφεύγει. Κώστας Βασιλάκος. ……. Από την ποιητική συλλογή : “Λόγια δραπέτες” Κώστας Βασιλάκος/ Άνεμος Εκδοτική.

Περισσότερα

Δημήτρης Μελαχροινούδης. NAVIGARE NECESSE EST.

diafaneia2

  Τίτλος: ‘Navigare necesse est’. Σε άξενο λιμάνι εδώ και μήνες με σταματημένες μηχανές, δεμένο, περιμένει να ξανάρθουν καλές μέρες ξέπνοο, παρατημένο,σκουριασμένο. …………….. Φύκια τα βρεχάμενα και ατρηδόνα γεμίσαν, έξω σαπίζει η λαμαρίνα και μέσα περιδιαβάζει η κακομοιριά, μούτρα κατεβασμένα, κρύο, πείνα… …………… Βάστα, περήφανο καράβι, άντεξε, άνοιξη θάρτη σαν φύγει ο χειμώνας ελπίδες ξεχασμένες ζωντανεύοντας του κυμάτου ο αφρός και ο τυφώνας. …………….. Όνειρα δέσαμε, ελπίδες, πόθους, σε τούτο το μουράγιο της αναμονής σαπίζει  με την λαμαρίνα η ζωή μας, βαρύ σταυρό σηκώνοντας όσο κανείς. Δημήτρης Μελαχροινούδης. Sasebo Ιαπωνίας…

Περισσότερα

Κώστας Βασιλάκος : ‘Του αγνοούμενου η φωνή’.

diafaneia2

‘Του αγνοούμενου η φωνή’. Σε βλέπω, μάνα μου γλυκιά, σαράντα τόσα χρόνια να στέκεσαι στην ποταμιά και να μιλάς στ’ αηδόνια. Να βγάλουν μια πικρολαλιά πως έμεινες παντέρμη, γινήκαν άσπρα τα μαλλιά κι η μαύρη μπόλια τρέμει. Να μην αργήσω μου μηνάς , αβάσταχτοι είναι οι πόνοι, με αναμνήσεις ξαγρυπνάς και η νύχτα σε ματώνει. Νιώθω, ψυχή μου, τους καημούς που σε τρυπάν βελόνια, αν είμαι με τους ζωντανούς, για χάθηκα σε μαρμαρένια αλώνια. Ξέρω, καρδιά μου, τι πληγή έχεις στα σωθικά σου για μένανε ούτε μια ευχή μηδέ καντήλι…

Περισσότερα

Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ ( Rudyard Kipling). Αν…..

diafaneia2

  Αν μπορείς να έχεις το μυαλό σου όταν όλα είναι για σένα Χάνουν τα δικά τους και κατηγορούν εσένα; Αν μπορείς να εμπιστευτείς τον εαυτό σου όταν όλοι οι άνδρες σε αμφισβητούν, Αλλά πάρτε το επίδομα και για τις αμφιβολίες τους: Αν μπορείς να περιμένεις και να μην είσαι κουρασμένος περιμένοντας, Ή, να σου λένε ψέματα, μην ασχολείσαι με ψέματα, Ή να σε μισούν μην δίνεις θέση στο μίσος, Κι όμως δεν φαίνεσαι πολύ καλά, ούτε μιλάς πολύ σοφά · Αν μπορείς να ονειρευτείς – και να μην κάνεις…

Περισσότερα

Αγγελική-Συρρή Στεφανίδου – ΚΟΡΜΟΡΑΝΑ

diafaneia2

Άπλωσε η μάνα τις φτερούγες στοργικές και σκέπασε μεσ’ τη φωλιά τα τρυφερά της, τα σπλάχνα της και με βαθιές, ζεστές ανασαιμιές τα ζέστανε με τα πυκνά γκρίζα φτερά της. …… Μέρες λυσσά το ξεροβόρι κι ο χιονιάς. Ο κάμπος, το βουνό κι ως  η ματιά σου φτάνει πέρα, μοιάζουν νεκρά και σκεπαστήκαν μονομιάς στο νεκροσέντονο της χειμωνιάς και του αγέρα. …… Κρύφτηκαν, σκόρπισαν, χάθηκαν τα μικρά πουλιά. Οι άνθρωποι κλειστήκαν δίπλα στα ζεστά τους τζάκια. Οι λύκοι, οι αλεπούδες, τ’ άγρια τα σκυλιά λυσσομανούν και σκούζουν όλη νύχτα στα…

Περισσότερα

Ελένη Χωρεάνθη. “Το φως του προσώπου σου” Γράφει η Τασσώ Γαΐλα

diafaneia2

‘Σύνθεση σε ρε ελάσσονα’ ο τίτλος της ποιητικής συλλογής της Ελένης Χωρεάνθη, συλλογή που αυτές τις ημέρες συμπληρώνει ένα χρόνο κυκλοφορίας της. Είχε κυκλοφορήσει τον Μάη του 2019. Πρόκειται για μια από τις πλέον αξιόλογες ποιητικές συλλογές που κυκλοφόρησαν την προηγούμενη χρονιά.   Το φως του προσώπου σου Δεν ξέρω πώς ούτε γιατί ακολούθησα το φως που ερχόταν από τις ρωγμές του φάσματος Και τώρα που το συλλογιέμαι πάντα μου έγνεφε ένα φως και πήρα τους μεγάλους δρόμους ……………….. Γύρισα τόπους μακρινούς νησιά γνώρισα πολιτείες αλαργινές ανθρώπους ξένους διαφορετικούς μελέτησα…

Περισσότερα