Κατηγορία: Πολιτισμός

  Γράφει η Τασσώ Γαΐλα Ο λυρικός ποιητής Γιώργος Λιάκος, ποιητής της λεγόμενης ‘γενιάς’ του ’30, γεννήθηκε στην Λέσβο το 1911 και απεβίωσε στην Αθήνα και στο Νοσοκομείο ‘Σωτηρία’  το 1983 μετά από μακροχρόνια άνιση μάχη με την επάρατο νόσο.   ΑΠΑΡΣΗ Απ’ τους πυθμένες οι άγκυρες νοστάλησαν τον ήλιο, ύπνο δε βρίσκουν ήσυχο στο λίκνο αυτό ποτές, όσο, τα μάτια σου αγρυπνούν και τα ταξίδια επάνου και οι πόθοι που σαλεύουνε – φτερούγες ανοιχτές. Ύπνο δε βρίσκουν οι άγκυρες στη λάσπη ποντισμένες, όπου, με θάνατο η σκουριά τις σάρκες…

Τίτλος: ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ Μάταια θεμελιωμένα είναι τα σπίτια μας, Να ταξιδεύουν τώχουν απ’ τη Μοίρα! Μάταια στη γωνιά τους το θεό κρύβουνε Κι’ όλο τον κόσμο πίσω από την θύρα. ………. Κ’ έτσι αρμενίζουν σε ταξίδι αγύριστο, Σαν ξωτικά καράβια αιώνια πάνε, Ούτε αργά, ούτε γλήγορα, μονότονα, Στην άβυσσο του χρόνου και σκορπάνε. ………. Μπροστά, λινμάνι απάνεμο δεν φαίνεται, Πίσω, την καταχνιά σκορπάει η Λήθη, Και κάποτε, που ο πέπλος της ξεσκίζεται, Θολό νησάκι πλέει μακρυά στα βάθη. ………… Και στην ακρογιαλιά, ένας ίσκιος γνώριμος, Σε δύση χειμωνιάτικης ημέρας, Ίσκιος…