Οι αναμνήσεις είναι σαν εκείνες τις μεγάλες πέτρες που καβαλά κανείς σε ολόκληρη τη ζωή του και που όσο αυτή πλησιάζει στο τέρμα της, γίνονται ασήκωτες. Είχε ρίξει «μαύρη πέτρα» εδώ και 10 χρόνια από τη γενέθλια γη. Από τον Βορά είχε κατέβει στον αφιλόξενο Νότο όπως έλεγε συχνά στους νέους του φίλους στην Πρωτεύουσα. Άλλωστε τι να τον κρατούσε πλέον εκεί; Οι γονείς του είχαν αποδημήσει πλέον εις Κύριον. Η σύζυγος (η πρώην του πια) σε άλλες φιλόξενες αγκαλιές, ενώ το μοναχοπαίδι του για να βρει την τύχη του…
ΠερισσότεραΕτικέτα: Αλέκος Χατζηκώστας
Το ραδιόφωνο… των εκλογών – Φιλοξενούμενος συγγραφέας: Αλέκος Χατζηκώστας
Τι την ήθελε εκείνη την ανακαίνιση στο σπίτι η μητέρα του; Σε μπελάδες τώρα στα γεράματα ήθελε να ξαναμπεί; Και «φόρα παρτίδα» τα κειμήλια και της δική του και της δικής της ζωής τα χρόνια που ζούσε ακόμη με τους γονείς του πριν τον γάμο του, να βγαίνουν στην επιφάνεια, θυμίζοντας «αλλοτινές του εποχές» που πάντα ξαναγυρνούσε όταν τα έβρισκε σκούρα στη ζωή του… Είχε την σκοτούρα του από την πρόσφατη εκλογική μάχη, είχε και την μητέρα του να γκρινιάζει ότι δεν βοηθά όσο θα έπρεπε. Ο απογευματινός καφές μετά…
Περισσότερα
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.