Γράφει ο Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης, Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
Βρισκόμαστε στον Μάρτη του 2026 και από καιρό έχομε ειδοποιηθεί στο «Δροκομαΐτειο» ότι το Λύκειο Βροντάδου θα επισκεφθεί το Νοσοκομείο μας και το χώρο του γενικώς, εντός των πλαισίων της ενημερώσεως των μαθητών του για τα επιτεύγματα των Χίων ευεργετών, για το τι δηλαδή έχουν προσφέρει οι Χιώτες ευεργέτες στη φτωχή Ελλαδίτσα μας, για να καμαρώνουμε εμείς οι νεώτεροι, όταν αναφέρομε ότι «είμαιστε κι εμείς Χιώτες»!…
Εγώ λοιπόν, υπηρετώντας ανιδιοτελώς το Χιώτικο Ίδρυμα (όλο το Χιώτικο Δ.Σ. του Ιδρύματος είμεθα άμισθοι) επί 45 χρόνια – 4 φορές ως Πρόεδρος του Δ.Σ. –, είχα προετοιμασθεί ψυχολογικά (και χρονολογικά, διότι η επίσκεψη είχε προγραμματισθεί για τις 19/3/2026) να βρεθώ και να μιλήσω με τους συντοπίτες μου μαθητές και με τους συνοδεύοντες καθηγητές, με όλη τέλος πάντων την ομάδα, μεγάλους και μικρούς. Όμως (αχ, πάλι αυτό το «όμως»), την ημέρα που έπρεπε να είμαι στο «Δρομοκαΐτειο» βρέθηκα στο «Σισμανόγλειο» Νοσοκομείο με τη γυναίκα μου σε σοβαρή κατάσταση (μεγάλη ιστορία), «άλλα μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει»!…
Βέβαια η επίσκεψη στο «Δρομοκαΐτειο» έγινε, με τον νυν Πρόεδρο του Δ.Σ. και φίλο, τον Αντώνιο Χλωρό, που ναι μεν κατάγεται από το Πιτυός, έχει όμως σύζυγο εκ Βροντάδου (την Ελπίδα, το γένος Πιταούλη), απόγονος γιατρού (πατέρας) και ιερέως (παππούς)!…
Τελειώνω λέγοντας συγνώμη για την απουσία μου από το «Δρομοκαΐτειο» την ημέρα που έπρεπε (και ήθελα ειλικρινώς) να βρίσκομαι εκεί!…
Καλή Ανάσταση στη Χίο μας (θα είμαι κι εγώ εκεί)!…
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
