Ποιητής Ειρηναίος Μαράκης: Οι γάτες

  Τίτλος: Οι γάτες. Άδεια η πόλη. Ανάβει το φανάρι πάντα σταθερά. Οι μετακινήσεις έχουν πιά απαγορευτεί. Μόνο οι διανομείς κι οι αστυνόμοι κυκλοφορούν ελεύθεροι. Α, και κάποιες γάτες, φίλες παλιές που στάση κάνουν έξω από το παράθυρο μου. Στα μάτια με κοιτούν κάτι λένε στη γλώσσα τους και  φεύγουν. Ποτέ δεν κατάλαβα τι ήθελαν να πουν με αυτό το νιαούρισμα που  έμοιαζε με σύνθημα.          Ειρηναίος Μαράκης. ……………………………………………………………….. Αρθρογράφος, κριτικός λόγου και ποιητής με πολυετή παρουσία στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο ο Ειρηναίος Μαράκης μόλις κυκλοφόρησε την πρώτη του…

Περισσότερα

Νατάσα Θάνου: Καζαντζάκης

  Καζαντζάκης… Ω!!Μεγάλε Καζαντζάκη… Κρητικό βλαστάρι τρανό… Tο βλέμμα σου υψώθηκε στον ουρανό… Το όνομα σου, στα άστρα γράφτηκε… O κόσμος, μέσα, στην λάμψη σου, χάθηκε… Της Λογοτεχνίας, γίγαντας τρανός… Tην γη σήκωσες, στα χέρια σου εμπρός… Θαυμαστό, γιγαντιαίο, ταξιδεμένο πνεύμα… Aπ τον ουρανό, κοιτάζει, το αετίσιο σου, βλέμμα… Ω!! Μεγάλε Καζαντζάκη… Έλληνα τρανέ , μεγάλε στοχαστή… Κρητικό συγγραφέα, φιλόσοφο και ποιητή… Πνεύμα ανήσυχο, ελεύθερο, διορατικό… Eπηρεασμένο, από κλίμα, πόλωσης και φασισμό… Ω!! Μεγάλε Καζαντζάκη… Όλο το έργο σου, μια μεγάλη κραυγή… Σε όλα τα πέρατα, δυνατά, έχει ακουστεί… Με…

Περισσότερα

ΠΟΙΗΣΗ Κώστας Μαρδάς – ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ.

  ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ   Τα ταπεινά υπολείμματα στον επηρμένο λόφο του Ακτίου θεάσαι και εξίστασαι στο άγνωστο Κλεοπάτρα, Βασίλισσα του Νείλου, νικημένη από τον Καίσαρα Οκτάβιο εσύ και ο Αντώνιος σου. Τα καλλιμάρμαρα παρέρχονται στο χρόνο. Όπως και φαινόμενα ερπυσμού και αποσαρθρώσεις στα πρανή λόγω ομβρίων υδάτων. Και ούτε που διακρίνονται στο ανάλημμα οι αγκυρόσχημες λαξεύσεις εκεί όπου αναρτήθηκαν εριστικά 36  έμβολα λάφυρα από τα ηττηθέντα πλοία. Μια πλάκα μόνο σώζεται να μισοφαίνονται τα ονόματα των παιδιών σας: Αλέξανδρος- Ήλιος, Κλεοπάτρα- Σελήνη. Ας όψονται οι Έρουλοι, οι πρώτοι καταστροφείς και τελευταίοι…

Περισσότερα

ΠΟΙΗΣΗ Φώτης Αγγουλές.

  Έπαψε πιά ν’ ακούγεται η στριγγιά φωνή του γκιώνη. Τα στήθια σαν καϊκιού πανιά μια ελπίδα τα φουσκώνει. Φύσα αγεράκι βορινό και σκόρπισε τα νέφη, να δούμε τον αυγερινό, του ήλιου το χρυσοδέρφι.   Ποιητής Φώτης Αγγουλές. Συλλογή: Πορεία μέσα στη νύχτα/Χίος-1958.   Ο προλετάριος Χιώτης ποιητής  Φώτης Αγγουλές (1911-1964) με αυτούς τους αισιόδοξους στίχους που συνέγγραψε -με παραδοσιακό στίχο-, μετά την εφιαλτική και δραματική για την υγεία του πολυετή περιπέτεια του σε φυλακές και εξορίες λόγω των πολιτικών του απόψεων, μας στέλνει το μήνυμα: μετά την νύχτα έρχεται…

Περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ. Ποίηση, Μύθοι, Τραούθκια. Του Αντώνη Γαβριήλ Παπά.

  Γράφει η Τασσώ Γαΐλα. Κύπρο, πάμε Κύπρο για να συναντήσουμε τον ποιητή και συγγραφέα Αντώνη Γαβριήλ Παπά πασίγνωστο ποιητή και συγγραφέα με πλούσια εργογραφία και πολλές βραβεύσεις. Ποίηση Μύθοι Τραούθκια. Τραούθκια= τραγούδια κι όπως καταλαβαίνετε μιλάμε για συγγραφέα που χρησιμοποιεί την Κυπριακή διάλεκτο και γλώσσα των προγόνων του στα γραπτά μου αδιαφορώντας αν με αυτό τον τρόπο χάνει αναγνώστες –αγοραστές των βιβλίων του. Χάνει; Μάλλον όχι αν υπολογίσουμε την δημοφιλία του ιδίως στο χώρο της μελοποιημένης ποίησης του. Λαϊκός ποιητής με άνω των δεκατεσσάρων συλλογών στην εργογραφία του, θεατρικός…

Περισσότερα

Ποίημα για την Χίο. Νατάσα Θάνου: Ανάβω…

  Ανάβω … Την αγάπη μου στην Χίο την αρχοντική… Λαμπερό διαμάντι της Ελλάδας μας νησί… Το αρχαίο σύμβολο την :Σφίγγα φωτίζω … Και φως συμπαντικό σε αυτήν χαρίζω!! ……………………. Ανάβω φως στο κάστρο της Βολισσού… Με φώτα χαράς να χαρίζει παντού… Τους Χιώτες να φωτίζει όλη την χρονιά… Και στην ματιά τους φως παντοτινά… ………………….. Το νησί ένα χαμόγελο μεγάλο … Σαν και αυτό δεν θα’ ναι άλλο… Και ο Όμηρος θα βγει να σεργιανίσει… Παλιές δόξες αυτός να μας θυμίσει… …………………… Να μας διαβάσει ποίηση μελωμένη… Με Αριούσιο…

Περισσότερα

Κώστας Λιάκος|| ΟΝΕΙΡΟ

  Καράβι ταξιδιάρικο στο πέλαγος Χαρά μ’ άφθονη – θαρρείς – μοιράζει την Ευτυχία. Σχίζοντας αγέρωχο τα γαλανά νερά, στο πέρασμα του σβήνει, κάθε πικρή πορεία.                                               Κώστας Λιάκος. …………………………………………………   {Σημείωση: Το ποίημα είναι από την ποιητική συλλογή μου “Σαρκασμός”. Έκδοση του 2009. Εκτός Εμπορίου. Σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων που διανεμήθηκαν δωρεάν. Καλή Χρονιά στους αναγνώστες της diafaneia.eu.} Κ.Λιάκος. -Πίνακας ζωγραφικής: Σελίδα Τέχνη.      

Περισσότερα

Φώτης Αγγουλές:  Μην καρτεράτε…

  Φώτης Αγγουλές ο Χιώτης ‘προλετάριος’ ποιητής  είναι ο σημερινός φιλοξενούμενος της δημοφιλούς στήλης μας. «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή, μήδ’ όσο στην κακοκαιριά λυγά το κυπαρίσσι. Έχουμε τη ζωή πολύ πάρα πολύ αγαπήσει».            Φώτης Αγγουλές. …………………………………………………………………………………. Σχόλιο. Ο ποιητής Φώτης Αγγουλές( Φώτης Χονδρουλάκης) γεννήθηκε στον Τσεσμέ της Τουρκίας το 1911 αλλά μεγάλωσε στη Χίο όπου κατέφυγε η οικογένεια του μετά τον διωγμό του 1915. Κομμουνιστής ποιητής, μέλος του ΕΑΜ στα κινήματα της Μέσης Ανατολής και μέλος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Λυρισμός και απλότητα τα κύρια χαρακτηριστικά της ποίησης του Φ.Α.,στου…

Περισσότερα

Τάσος Νικολόπουλος. Άτιτλο. Γράφει η Τασσώ Γαΐλα.

  Ο Τάσος Νικολόπουλος  γνωστός ποιητής και πολυσχιδής προσωπικότητα φιλοξενείται σήμερα για πρώτη φορά στην δημοφιλή στήλη ΠΟΙΗΣΗ του site μας και στην ενότητα ‘Ποίηση & Ζωγραφική’. Το ίδιο ισχύει και για την γνωστή Αθηναία ζωγράφο Τέτα Μαρκοπούλου. Τους ευχαριστώ θερμά και τους δύο εκλεκτούς δημιουργούς. Ποίηση Τάσου Νικολόπουλου: Άτιτλο.   Είμαι φως, …. Έχω πολλά πρόσωπα, …. Τα πρόσωπα έχουν πολλές φωνές, …. Κάθε φωνή έχει την αλήθεια της.. Είμαι μια πυραμίδα φωτός, εκτρέπω την αλήθεια, καταβροχθίζω το χρόνο, Διαλύω τον κόσμο σου. Χάνομαι μαζί σου. Τάσος Νικολόπουλος. ………………………………………………….…

Περισσότερα

Θοδωρής Μαντάς. Ξαφνικά Ωραία

Ξαφνικά Ωραία Ένα θρόισμα, μια φωνή, ένα βλέμμα, ένα φως …κεραυνός που η βροντή του σου σχίζει τα τρικυμισμένα σωθικά που η λάμψη του σου σκεπάζει το πρόσωπο σαν φωτιά. Έτσι την είδα και χάθηκα μες του κορμιού της την ευωδιά. Παράξενο που είναι το βάθος του ξαφνικού έρωτα καθαρό και μέγα, όμορφο και λάγνο, λευκό και πορφυρό. Δάκρυ και ποτάμι λαγαρό που αστράφτει το τραγούδι που ζητά το δείλι από το αηδόνι σαν αγαπήσει. Και τότε χάνεται ο λογισμός και ανθίζει το πάθος’ πελώριο σαν Κύκλωπας και αγνό λευκό…

Περισσότερα