Ο μπάρμπα Νικολός σηκώθηκε από το κρεβατάκι που ξαπόσταινε για μεσημέρι και βάδισε προς το μικρό κουζινάκι. Άπλωσε το χέρι πάνω από την πυροστιά για να δει αν ανάβουν ακόμα τα κάρβουνα που είχε ανάψει το μεσημέρι. Καταδεχάμενη ήταν για το πονεμένο χέρι του. Η λέπρα ήταν προχωρημένη στα δάχτυλα του δεξιού του χεριού. Όταν δεν φορούσε γάντι, το κρύο τον δυσκόλευε στις κινήσεις του. Έτσι η ζεστασιά της πυροστιάς τον ανακούφιζε. Αν και προχωρημένος ο Μάρτης, είχε μετά το μεσημέρι αρκετή ψύχρα που έκανε τα δάχτυλα του Νικολού να…
ΠερισσότεραΕτικέτα: ΔΙΗΓΗΜΑ
Τα καμπανάκια των λεπρών
-Ένα διήγημα του Μπάμπη Κοιλιάρη απ’ τη ζωή στο Λωβοκομείο Χίου- Η Θοδώρα βάδιζε αργά στον πάνω διάδρομο προς την εκκλησιά του Αγίου Λαζάρου. Λίγο πριν είχε ηχήσει η καμπάνα, το προσκλητήριο για την σύναξη των τροφίμων. Πλησίαζε η γιορτή του Αγίου και έπρεπε να ξεκινήσει η καθαριότητα του χώρου με τη βοήθεια όλων. Εργαζομένων και τροφίμων. Η νεαρή κοπέλα σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε τις ολάνθιστες πέργκολες με τις μωβ αναρριχόμενες πασχαλιές που μοσχοβολούσαν από μακριά. Πιο κάτω οι πικροδάφνες στόλιζαν με μια ρόδινη ανταύγεια τους διαδρόμους.…
ΠερισσότεραΔΙΗΓΗΜΑ. Αλέκου Χατζηκώστα: Η …θεατρίνα. Η…θεατρίνα.
Εδώ και μήνες η συμπεριφορά της είχε αλλάξει. Τα τηλέφωνα του σε συγκεκριμένες μέρες έμειναν αναπάντητα. Η παρουσία της στο fb είχε αυξηθεί. Στα ραντεβού τους καθόταν ολοένα και πιο λίγο. Όλο απασχολημένη και κουρασμένη του έλεγε πως είναι. Αλλά και η φωνή της ακόμη, στις συναντήσεις τους, του φαινόταν αλλαγμένη. Με διακυμάνσεις στην ένταση και τη χροιά. Λες και ήταν ταυτόχρονα πολλές προσωπικότητες μέσα της. Και αυτός να βάζει μαύρες σκέψεις στο μυαλό του. «Υπάρχει και τρίτο πρόσωπο» στη ζωή της» να σκέφτεται στις μοναξιές του που αυξάνονταν. Προσπαθούσε να…
Περισσότερα