Κατηγορία: Ποίηση

  Χίος, ένα εκκλησάκι της Παναγίας που καταρρέει και ας το γνωρίσουμε με 2 χαϊκού ποιήματα της ταλαντούχου ποιήτριας Αργυρώς Ψώρα-Θεοδωράτου.   Θραύσμα της μνήμης. συλλείτουργο εποχών τα βάσανά του. …………..   Φωνή σπασμένη μοιράζει το σώμα της σε γη κι ουρανό. ……………………………………………………… Με την παραδοσιακή Ιαπωνική γραφή 5-7-5 η ποιήτρια αποτυπώνει στα δύο αυτά στιχουργήματα της την ιστορία της εκκλησούλας λες και την αποτυπώνει σε καμβά. Είναι άξια επαίνου γιατί αυτής της ποιότητας χαϊκού δύσκολα συναντάμε στην τρέχουσα Ελληνική ποίηση . Για τους μη γνώστες, η εκκλησούλα αυτή βρίσκεται…

Περισσότερα

  Φιλοξενούμενος σήμερα στη στήλη ΠΟΙΗΣΗ ο γνωστός ποιητής και συγγραφέας Κώστας Γραμματικόπουλος αρκετά δημοφιλής στους μόνιμους αναγνώστες μας.   ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ Ανάμεσα σε μυριάδες αστέρια εξι κόρες αγναντεύουν το άπειρο, λυγερόκορμες,απέριττες,σεμνές διαλαμπαδεύουν δια μέσου των αιώνων, οδύνη και κάλλος. Το δωρικό πέπλο πέφτει χυτό στα άγουρα στήθη σας οι πτυχές του χαϊδεύουν το λαγαρό κορμί σας, τα μαλλιά σας μακριά,γερμένα σαν στάχυα αποπνέουν ομορφιά και χάρη. Η αδελφή σας ολοφύρεται στα ξένα μα εσείς στωικά,αγέρωχα οραματίζεστε τον δρόμο της επιστροφής δίχως ένα δάκρυ,ένα στεναγμό. Εσείς χρυσομαλλούσες παρθένες της Λακωνίας απρόσκοπτες…

Περισσότερα

  ΤΡΟΧΑΙΟ Ξεψύχησε στην άσφαλτο ο νέος, ο ασυνείδητος τον χτύπησε κι εχάθει, πως έτυχε και ήταν ο μοιραίος, και πίσω η ζωή δε θα ξανάρθει. Για πάντα η μανούλα θα τον κλαίει, με αναφιλητά με πόνο και με δάκρυ, επάνω από το μνήμα θα του λέει, γιατί να πάει στης ζωής την άκρη. Ο άτυχος πατέρας δε πιστεύει πως χάθηκε για πάντα το παιδί του, ποιο βότανο είναι κείνο που γιατρεύει και βελτιώνει τη φρικτή την ύπαρξή του. Ο αδερφός θρηνεί τον αδερφό του, γιατί η μοίρα εκείνον να…

Περισσότερα

    Φιλοξενούμενος σήμερα στην δημοφιλή στήλη της ποιήσεως ο Χιώτης ποιητής Κώστας Αμπανούδης με το ποίημα του ‘Στων χωραφιών…’. Στων χωραφιών… Και φέτος πάλι οι μυγδαλιές, άνθη συννέφια κι όνειρα ντύθηκαν και προβάλλουν καθώς άσπρα πλεούμενα στο επίφοβο ταξίδι το δίχως κάβους γυρισμού και άρμενα ακαίρια. ………………… Αχνόβαψε ήλιος μικρός τη θάλασσα μ’ελπίδες μ’ ακτίδες χειμωνιάτικες- αμφίβολες φωτιές κι ένα χαμόγελο παιδιών ρόδινο, αγνό και αμόλυντο, της πρώτης-πρώτης νιότης. ………………. Και φέτος πάλι οι μυγδαλιές καθώς καρδιές, λευκές καρδιές στων χωραφιών το φόντο ταξιδεύουν στο μεσιανό κατάρτι τους έχουν…

Περισσότερα

Άτιτλο ποίημα του σύγχρονου ποιητή Τάσου Νικολόπουλου -ιδιαίτερα δημοφιλή στους αναγνώστες μας-,  φιλοξενεί σήμερα η στήλη της ποίησης. Άτιτλο. Ένα παραθύρι στ’ ακροθαλάσσι και μέσα του ένα φεγγάρι που μικραίνει, καϋμοί το κατατρώνε κι’ έρωτες το παιδεύουν. Ωρίμασε το καλοκαίρι, πήρε να γίνεται πορτοκαλί το χρώμα του, με μια γεύση γιασεμιού, πόσο έλειψε το φιλί από τα χείλη… Σαν τη θάλασσα είσαι, μέσα σου χάνομαι και βυθίζομαι, με δυσκολία ανασαίνω το φιλί σου υγρό και αλμυρό το στόμα, διψάς και ξεδιψάς, δεν το χόρτασα ποτέ… Δεν υπάρχει πια θάλασσα για…

Περισσότερα