Κατηγορία: Απόψεις

  Γράφει η   Αναστασία  Κατσικογιάννη-Μπάστα. Όταν εμφανίζεται το φεγγάρι,όλοι έχουν κάτι να κερδίσουν από τη λάμψη του. Ντροπαλό αλλά και γενναίο, λαμπερό αλλά τόσο ρομαντικό. Οι ψυχές μας ακουμπούν στη ζεστή αγκαλιά του και ελπίζουν. Με τέτοια φεγγάρια πάντα ξημερώνει μια καλύτερη μέρα.. πάντα έρχεται το φως που βγάζουμε από μέσα μας, πνίγοντας δάκρυα ,ζορισμένοι, απογοητευμένοι, ταλαίπωροι. Έρχεται μια λέξη, μια έννοια, μια λάμψη από μια καρδιά και ξεκινά πάλι το ταξίδι της ζωής. Ελπίδα, αισιοδοξία και δύναμη είναι χαστούκια στις φρούδες ελπίδες που μας ρίχνουν το ηθικό. Αύριο πάλι…

——————————————————————- Με την σκέψη μου στους Ήρωες της επανάστασης του 1821 και από τις λίγες γνώσεις μου στα γεγονότα της σκλαβιάς της πατρίδας μας στους κατά καιρούς κατακτητές είπα να ξαναγράψω λίγα στοιχεία που θα μείνουν για τις νέες γενιές που δεν περιέρχονται σε ιστορικά βιβλία που εμείς τουλάχιστον μάθαμε στα σχολεία που αποφοιτήσαμε το 1965. Γιαυτό ακριβώς τον λόγο θα περιγράψω γεγονότα που έχουν συμβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα μας τον Νομό Χίου Ψαρών και Οινουσσών! Η συμβολή μας στον Εθνικό αγώνα από τους πατριώτες μας ήταν τεράστια σε όλους…

  Κι ο λαός πίσω απ’ τα κάγκελα να βλέπει τα θηρία να κατασπαράζουν. Στο Κολοσσαίο του σάπιου καπιταλισμού. Ένας Καλιγούλας λείπει να ανακηρύξει το άλογό του Ύπατο της Ρώμης. Ζώο, έτσι κι αλλιώς, θελκτικότερο από προεδρίνες που στέκονται εξευτελιστικά προσοχή σε πεμπτοφαλαγγίτες πρεσβευτίσκους και πρωθυπουργούς, κλαυσίγελους κλόουν – γόνους μαφιόζικων οικογενειών. Ξεπουλάνε τα πάντα. Λιμάνια, πόλεις, εγκαταστάσεις. Σάπια όλα. Η δικαιοσύνη τους –“τυφλή” μάς υπόσχονται- αλλά με τις πέντε αισθήσεις στραμμένες στα αφεντικά της. Πολύ περισσότερο απώλεσε και την ελάχιστη τσίπα και πλατσουρίζει στην ξεδιαντροπιά της. Στις φυλακές οι…