Κατηγορία: Απόψεις

Δίνοντας τόν τίτλο στο σημερινό μου κείμενο με την λέξη ” Ήντα “, μου ήρθε στο μυαλό η παλιά ατάκα ή ρήση ή απόφθεγμα από την Χιώτικη κουλτούρα και διάλεκτο που λέει: ” Ήντα γίνεται στη Χιό; Κουντουρούι περισσό!” Και αμέσως θυμήθηκα την εποχή που τα κουντουρούδια ή χαρούπια την εποχή της δεκαετίας του 1950 ήταν η σοκολάτα σχεδόν όλων των Ελλήνων μετά την κατοχή και τον εμφύλιο! Σήμερα δεν γνωρίζω αν υπάρχουν ή αν υπάρχουν πάντως είναι ξύπνιοι επιχειρηματίες και τα έχουν βιομηχανοποιημένα και επεξεργασμένα με μεγάλη πέραση σ…

Αφορμή του σημερινού μου άρθρου είναι η προτροπή και το κάλεσμα καθώς και οι αντιδράσεις που προκάλεσε το κάλεσμα από τον Αρχιμανδρίτη του Αγίου Παντελεήμονα Αθηνών προς το εκκλησίασμα και τους πιστούς να πετάξουν τις μάσκες γιατί όπως λέει χαρακτηριστικά ότι χαλάρωσαν τα μέτρα σε καφενεία και τράπεζες και ότι είναι ιεροσυλία να είναι μέσα στο ναό σαν μάσκαράδες και ότι μέσα στην εκκλησία δεν μπορεί να υπάρξει ο Κορωνοϊός! Ή όπως έτερος αμετανόητος πατήρ Ιγνάτιος ότι : τις μάσκες τις φορούν μάσκαράδες! Υποτίθεται για να γίνει ένας παπάς Αρχιμανδρίτης…

Ήθελέστα κι επαθέστα! λέει μια σοφή ρήση ή παροιμία που νομίζω ότι ανήκει στο Χιώτικο λεξιλόγιο! Επίσης λέμε ότι η τρέλα πάει στά βουνά, ή ας τον τρελό στην τρέλα του, ή απ’τα ψηλά στα χαμηλά κι απ’τα πολλά στα λίγα! και φυσικά ποτέ δεν λέμε όσα πάνε κι όσα έρθουν, γιατί τότε είναι που χάνεται ο μπούσουλας κοινώς η πυξίδα κι ό προσανατολισμός. Δυστυχώς Μεγάλε Γιουσούφ Αγά με την τρέλα που τα τελευταία χρόνια σε δέρνει και νομίζεις ότι πουλάς και αγοράζεις όλο τον κόσμο και ειδικότερα μετά το…

«Βραδιάζει. Τα πρόσωπα κουρασμένα. Το φως κουρασμένο. Οι φωνές πιο μακρυνές, γιομάτες μνήμη και σιωπή. Δυο – τρία παιδιά παίζουν κάτου απ’ τις σκονισμένες πιπεριές κλωτσώντας ένα άδειο κουτί τσιγάρα. Εδώ στη στάση λίγος κόσμος. Δε σκόλασαν ακόμα απ’ τη δουλειά. Μια αντιφεγγιά κυκλαμινιά στα τζάμια. Μια σιωπηλή κοπέλα πλάι μας. Κρατάει μέσα στα μάτια της λίγο όνειρο, έτσι που μια μάνα κρατάει ένα δέμα για το γιο της που βρίσκεται στη φυλακή κάπου τρεις μήνες τώρα. Να κι αυτός που ψαχουλεύει μ’ ανοιχτή παλάμη απ’ έξω την τσέπη του.…

Γράφει ο Χρίστος Μπελές. Η Ιστορία είναι επιστήμη, τη βάση της οποίας αποτελεί η έρευνα των πηγών (πρωτογενών και δευτερογενών) με σκοπό την αντικειμενική καταγραφή των γεγονότων, που με τη σειρά της θα γίνει το αναγκαίο και απαραίτητο εφαλτήριο για τη σωστή τους ερμηνεία. Ο ιστορικός εκτελεί – κι επιβάλλεται να εκτελεί – Ιστορική Αποστολή και όχι διατεταγμένη εθνική, υπερεθνική, ιδεολογική ή κομματική. Η Ιστορία δε γράφεται σε διπλωματικά γραφεία ούτε σε σαλόνια των ποικιλώνυμων ελίτ και των κομμάτων, γιατί τότε δε θα μιλούσαμε για Ιστορία, αλλά για διπλωματία, προπαγάνδα,…

Η αίσθηση ότι ο χρόνος που ζούμε είναι λίγος, πολύτιμος και δανεικός έχει φωτίσει και τις σχέσεις μου. Κάθε άνθρωπος που με τράβαγε στη λάσπη απομακρύνεται απλά και γρήγορα. Τώρα (στη φωτεινή και ακίνητη στιγμή αυτής της κόλασης που, αν έχεις μάτια, μπορείς να τη δεις και σαν τον υπαρξιακό ροδόκηπο του Έλιοτ), τώρα είναι ώρα για φίλους κι αγάπη. Για χαμόγελα και φιλιά. Ειλικρίνεια κι ενωμένες δυνάμεις. Είμαι σίγουρη ότι δεν συμβαίνει μόνο σε μένα. Στο φως του κεραυνού διακρίνουμε ξανά τι είναι πρώτο και τι δεύτερο. Τι άξιο…

Γράφει η Γεωργία Λινάρδου, δημοσιογράφος. Το νησί της Χίου «κρύβει» πολύτιμους ανθρώπους, που δημιουργούν σπουδαία πράγματα για τον τόπο. Πολύτιμοι άνθρωποι που υπήρξαν και υπάρχουν, για να εμπνέουν με την ανθρωπιά, τον πολιτισμό και την παιδεία τους. Η γνωριμία μου με τις δράσεις του νησιού έγινε από τον Αντώνη Παληό, που πάντα σκέφτομαι με αγάπη και μνημονεύω διαρκώς, και συνεχίστηκε με τον αδελφό του Γιάννη Παληό, που καταφέρνει σε δύσκολες εποχές να επικοινωνεί την ιστορία του τόπου και τη δυναμική που κρύβουν στα σπλάχνα του πνεύματός τους  άνθρωποι, που μπορούν με…